Παντούμ, Γιώργος Σεφέρης

Ποίηση: Γιώργος Σεφέρης Μουσική: Άγγελος Κεχαγιάς Ενορχήστρωση:Suno Το παντούμ είναι στιχουργική μορφή που ξεκίνησε από την Μαλαισία. Αποτελείται από τετράστιχες στροφές με σταυρωτή ομοιοκαταληξία. Ο 2ος και ο 4ος στίχος κάθε στροφής γίνονται ο 1ος και ο 3ος της επόμενης. Ανεξάρτητα από τον αριθμό των στροφών, ο τέταρτος στίχος της τελευταίας στροφής πρέπει να είναι ο ίδιος με τον πρώτο στίχο της αρχικής. Παντούμ Τ’ αστέρια κρατούν έναν κόσμο δικό τους στο πέλαγο σέρνουν φωτιές τα καράβια ψυχή μου λυτρώσου απ’τον κρίκο του σκότους πικρή φλογισμένη που δέεσαι μ’ ευλάβεια. Στο πέλαγο σέρνουν φωτιές τα καράβια η νύχτα στενεύει και στέκει σαν ξένη πικρή φλογισμένη που δέεσαι μ’ ευλάβεια ψυχή μου γνωρίζεις ποιός νόμος σε δένει. Η νύχτα στενεύει και στέκει σαν ξένη στο μαύρο μετάξι τα φώτα έχουν σβήσει ψυχή μου γνωρίζεις ποιός νόμος σε δένει και τί θα σου μείνει και τί θα σ’ αφήσει. Στο μαύρο μετάξι τα φώτα έχουν σβήσει ακούγονται μόνο του χρόνου τα σείστρα και τί θα σου μείνει και τί θα σ’ αφήσει αν τύχει κι αστράψει η βουβή πολεμίστρα. Ακούγονται μόνο του χρόνου τα σείστρα μετάλλινη στήλη στου πόνου την άκρη αν τύχει κι αστράψει η βουβή πολεμίστρα ούτε όνειρο θα βρεις να δώσει ένα δάκρυ. Μετάλλινη στήλη στου πόνου την άκρη ψηλώνει η στιγμή σα μετέωρο λεπίδι ούτε όνειρο θα βρεις να δώσει ένα δάκρυ στο πλήθος σου το άυλο που σφίγγει σα φίδι. Ψηλώνει η στιγμή σα μετέωρο λεπίδι σαν τί να προσμένει να πέσει η γαλήνη; στο πλήθος σου το άυλο που σφίγγει σα φίδι δεν είναι ουρανός μηδέ αγγέλου ευφροσύνη. Σαν τί να προσμένει να πέσει η γαλήνη; Σ’ ανθρώπους κλειστούς που μετρούν τον καημό τους δεν είναι ουρανός μηδέ αγγέλου ευφροσύνη τ’ αστέρια κρατούν έναν κόσμο δικό τους. Γιώργος Σεφέρης