ปฏิจจสมุปบาท จากพระโอษฐ์ ตอน ๑ อ่านโดย ภิกขุเอเอ อธิจิตฺโต

ปฏิจจสมุปบาท จากพระโอษฐ์ อ่านโดย ภิกขุเอเอ อธิจิตฺโต ตอน ๑ 00:00:00 01-การทรงพิจารณาปฏิจจสมุปบาท หลังการตรัสรู้ 00:09:19 02-สิ่งที่เรียกว่า ปฏิจจสมุปบาท 00:12:19 03-เห็นปฏิจจสมุปบาท คือเห็นพระพุทธองค์ 00:14:04 04-ปฏิจจสมุปบาท คืออริยญายธรรม 00:17:18 05-คนเราจิตยุ่ง เพราะไม่รู้ปฏิจจสมุปบาท 00:17:57 06-ปฏิจจสมุปบาท เป็นชื่อแห่งทางสายกลาง 00:20:45 07-ทรงแนะนำอย่างยิ่ง ให้ศึกษาเรื่องปฏิจจสมุปบาท 00:21:34 08-คนเราไม่ปรินิพพานในทิฏฐธรรม เพราะไม่สามารถตัดกระแสแห่งปฏิจจสมุปบาท 00:33:55 09-ความหมายของปฏิจจสมุปบาท แต่ละอาการ 00:41:38 10-ปฏิจจสมุปบาทแต่ละอาการ 00:46:45 11-ทรงขยายความปฏิจจสมุปบาท อย่างวิธีถามตอบ 00:52:44 12-ปัจจยาการแม้เพียงอาการเดียว ก็ยังตรัสเรียกว่า ปฏิจจสมุปบาท 01:13:31 13-แม้แสดงเพียงผัสสะให้เกิดเวทนา ก็ยังเรียกว่าปฏิจจสมุปบาท 01:21:30 14-ทรงเปรียบปฏิจจสมุปบาทด้วยการขึ้นลง ของน้ำทะเล 01:24:28 15-การเห็นปฏิจจสมุปบาท ชื่อว่าการเห็นธรรม 01:25:57 16-ปฏิจจสมุปบาทคือกฎแห่งธรรมฐิติ- ธรรมนิยาม 01:47:11 17-ปฏิจจสมุปบาท เป็นเรื่องลึกและดูลึก 01:48:29 18-ปฏิจจสมุปบาท เป็นเรื่องลึกซึ้ง เท่ากับเรื่องนิพพาน 01:53:06 19-นรกเพราะไม่รู้ปฏิจจสมุปบาทร้อนยิ่งกว่านรกไหนหมด 02:00:47 20-ผู้แสดงธรรมโดยหลักปฏิจจสมุปบาทเท่านั้น จึงชื่อว่า เป็นธรรมกถึก 02:04:48 21-ปฏิจจสมุปบาท ทำให้อยู่เหนือความมี และความไม่มีของสิ่งทั้งปวง 02:08:12 22-ไม่มีผู้นั้น หรือผู้อื่น ในปฏิจจสมุปบาท 02:11:43 23-กายนี้ไม่ใช่ของใคร เป็นเพียงกระแสปฏิจจสมุปบาท 02:15:02 24-ปฏิจจสมุปบาทเป็นธรรมที่ทรงแสดง เพื่อไม่ให้รู้สึกว่ามีสัตว์บุคคลตัวตนเราเขา 02:22:57 25-ปฏิจจสมุปบาท มีหลักว่า “ไม่มีตนเอง ไม่มีผู้อื่น ที่ก่อสุขและทุกข์” 02:30:29 26-การรู้ปฏิจจสมุปบาท เป็นหลักการพยากรณ์อรหัตตผล 02:42:29 27-เรื่องปฏิจจสมุปบาท คือเรื่องอริยสัจ 02:48:27 28-ปฏิจจสมุปบาททุกอาการมีลักษณะแห่งความเป็นอริยสัจสี่ 03:09:12 29-ปฏิจจสมุปบาท ซึ่งแสดงการก่อขึ้นแห่งทุกข์ 03:12:19 30-ปฏิจจสมุปบาทซึ่งแสดงการดับลงแห่งทุกข์ 03:19:08 31-อริยสัจในรูปแห่งปฏิจจสมุปบาทมีในขณะแห่งเวทนา 03:20:08 32-อาการที่ยุ่งยากที่สุดของปฏิจจสมุปบาทคืออาการของตัณหา 03:28:42 33-ความเหนียวแน่นของสัสสตทิฏฐิ ปิดบังการเห็นอริยสัจสี่ 03:38:55 34-นัตถิกทิฏฐิปิดบังการเห็นอริยสัจสี่ 04:06:42 35-ปฏิจจสมุปบาทรวมอยู่ในบรรดาเรื่องที่ใครคัดค้านไม่ได้ 04:19:50 36-ปฏิจจสมุปบาทมีเมื่อมีการกระทบทางอายตนะ 04:24:59 37-ปฏิจจสมุปบาทดับได้กลางสาย 04:30:43 38-นันทิเกิดเมื่อใด ก็มีปฏิจจสมุปบาทเมื่อนั้น 04:36:00 39-นันทิดับเมื่อใด ปฏิจจสมุปบาทดับเมื่อนั้น 04:41:12 40-ในภาษาปฏิจจสมุปบาท กรรมให้ผล ในอัตตภาพที่กระทำกรรม 04:51:59 41-เห็นปฏิจจสมุปบาท คือฉลาดในเรื่องกรรม 04:53:36 42-นามรูปหยั่งลง เพราะเห็นสัญโญชนิยธรรมโดยความเป็นอัสสาทะ 04:56:13 43-นามรูปไม่หยั่งลง เพราะเห็นสัญโญชนิยธรรมโดยความเป็นอาทีนวะ 04:59:52 44-ปฏิจจสมุปบาท ที่ตรัสระคนกับปัญจุปาทานขันธ์ 05:11:10 45-ปฏิจจสมุปบาทจะมีได้แก่ทารก เฉพาะที่โตขึ้นถึงขนาดรู้สึกยึดถือในเวทนา 05:16:22 46-ปัจจยาการแห่งเวทนา โดยละเอียด 05:22:04 47-อายตนะ คือ จุดตั้งต้นของปฏิจจสมุปบาท 05:27:20 48-การเกิดขึ้นแห่งไตรทวารขึ้นอยู่กับการเกิดขึ้นแห่งอวิชชาของปฏิจจสมุปบาท 05:37:00 49-อวิชชาสัมผัส คือต้นเหตุอันแท้จริงของปฏิจจสมุปบาท 05:42:54 50-นามรูปก้าวลง เมื่ออนุสัยก่อขึ้น 05:46:52 51-ตัณหาเกิดขึ้น เมื่ออนุสัยก่อขึ้น 05:50:02 52-ภพใหม่เกิดขึ้น เมื่ออนุสัยก่อขึ้น 05:52:43 53-การหยั่งลงแห่งวิญญาณเกิดมีขึ้น เมื่อเห็นสัญโญชนิยธรรมโดยความเป็นอัสสาทะ 05:55:28 54-การหยั่งลงแห่งวิญญาณไม่มี เพราะเห็นสัญโญชนิยธรรมโดยความเป็นอาทีนวะ 05:59:18 55-การเกิดแห่งโลก คือการเกิดแห่งกระแสปฏิจจสมุปบาท ที่เกิดขึ้นในใจคน ทุกคราวไป 06:04:09 56-การดับแห่งโลก คือการดับแห่งกระแสปฏิจจสมุปบาท ที่ดับลงในใจคน ทุกคราวไป 06:09:58 57-ทรงแสดงอัตตวาทุปาทานในลักษณะแห่งปฏิจจสมุปบาท 06:19:18 58-เวทนาในปฏิจจสมุปบาท ให้เกิดอนุสัยสาม 06:30:51 59-ปฏิจจสมุปบาทแห่งการเกิดสังขาร ๔ ประเภท 06:46:40 60-การดับตัณหาเสียได้ก่อนแต่จะเกิดอุปาทาน 06:52:54 61-การสิ้นกรรม ตามแบบของปฏิจจสมุปบาท 07:05:50 62-อายตนะยังไม่ทำหน้าที่ ปัญจุปาทานขันธ์ ก็ยังไม่เกิด 07:30:33 63-ปัญจุปาทานขันธ์เพิ่งจะมี เมื่อเกิดเวทนาในปฏิจจสมุปบาท 07:42:55 64-การเกิดแห่งโลก คือการเกิดแห่งปฏิจจสมุปบาท 07:48:11 65-ทุกข์เกิดเพราะเห็นอุปาทานิยธรรม โดยความเป็นอัสสาทะ 07:50:27 66-ทุกข์เกิด เพราะเห็นสัญโญชนิยธรรม โดยความเป็นอัสสาทะ 07:52:36 67-แดนเกิดดับแห่งทุกข์ โรค ชรา มรณะ 08:35:22 68-การดับแห่งโลก คือการดับแห่งปฏิจจสมุปบาท 08:41:39 69-ปฏิจจสมุปบาท (นิโรธวาร) ที่ตรัสอย่างเข้าใจง่ายที่สุด 08:47:28 70-ทุกข์ดับ เพราะเห็นอุปาทานิยธรรม โดยความเป็นอาทีนวะ 08:49:46 71-ทุกข์ดับ เพราะเห็นสัญโญชนิยธรรม โดยความเป็นอาทีนว