قهر شدید جنرال مبین این شما بودید که وطن را به این حال رساندید تمام حقایق را جنرال مبین گفت ❌all

دهه ۱۳۷۰ خورشیدی (برابر با سال‌های ۱۹۹۰ میلادی) یکی از تاریک‌ترین، تراژیک‌ترین و ویرانگرترین دوران در تاریخ معاصر افغانستان و به‌ویژه شهر کابل است. پس از سقوط دولت جمهوری دموکراتیک (دولت دکتر نجیب‌الله) در اردیبهشت ۱۳۷۱ و ورود گروه‌های مجاهدین به کابل، امیدها به صلح دوام نیاورد و شهر به صحنه جنگ‌های شدید داخلی میان تنظیم‌های مختلف جهادی تبدیل شد.  در ادامه، ابعاد مختلف این فاجعه و ویرانی‌های کابل در آن دهه بررسی شده است: ۱. زمینه ها و آغاز درگیری‌ها شکست توافق‌نامه‌ها: توافق‌نامه‌هایی مانند «پشاور» نتوانست میان رهبران احزاب مختلف تقسیم قدرت عادلانه‌ای ایجاد کند. رقابت‌های سیاسی، انحصارطلبی و تنش‌های قومی-مذهبی به سرعت به درگیری‌های نظامی انجامید.  تقسیم شهر به مناطق جنگی: کابل عملاً به مناطق مختلفی تقسیم شد که هر بخش آن در کنترل یک حزب یا جناح نظامی (مانند جمعیت اسلامی، حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار، حزب وحدت اسلامی، اتحاد اسلامی و جنبش ملی) قرار داشت و خطوط جبهه جنگ در داخل کوچه‌ها و خیابان‌های شهر کشیده شد.  ۲. ابعاد ویرانی و خسارات انسانی ویرانی کامل زیرساخت‌ها: بخش‌های وسیعی از شهر کابل، به‌ویژه مناطق غربی (مانند کارته سه، کارته چهار، دهمزنگ، افشار) و مرکز شهر (مانند جاده میوند، چنداول و دارالامان) به ویرانه مبدل شدند. صدها هزار خانه، ساختمان‌های دولتی، مدارس، بیمارستان‌ها و آثار تاریخی بر اثر اصابت راکت‌ها و توپخانه‌ها خاک با خاک یکسان شدند.