နောက်ဆုတ်ရန် မရှိ

ဒီလောက်ခရီးရောက်မှတော့ နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်စရာ မရှိတော့ဘူး။ လမ်းတစ်လမ်း၊ ပန်းတိုင်တစ်ခု၊ အနာဂတ်တစ်ခုတည်း။ လွတ်လပ်ရေးခရီးမှာ နောက်ဆုတ်ရန်မရှိ။ တောင်တန်းတွေ နာကျင်မှုတွေ ထမ်းပိုးထားတာ ငါမြင်ခဲ့တယ်၊ မိခင်တိုင်းရဲ့ ရင်ကွဲပက်လက် ငိုကြွေးခေါ်သံတွေကို ကြားခဲ့ရတယ်။ မီးလျှံတွေ၊ ဆုံးရှုံးမှုတွေနဲ့ ပြိုပျက်နေတဲ့ ကောင်းကင်အောက်မှာ၊ ပြည်သူတို့ရဲ့ အိပ်မက်တွေကတော့ သေဆုံးဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့တယ်။ ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ တံတိုင်းကြီးတွေ ဖြိုချဖို့ ငါတို့ တိုက်ပွဲဝင်တယ်၊ အားလုံးတန်းတူ အခွင့်အရေးရမယ့် အိမ်တစ်လုံးကို တည်ဆောက်မယ်။ လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့တော့ ဒီသံကြိုးတွေကို ဖြတ်တောက်လို့ မရနိုင်ဘူး၊ နာကျင်မှုတွေကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ပြည်သူတစ်ရပ်လုံး ပူးပေါင်းမှသာ ရလိမ့်မယ်။ ညီညွတ်ရေးဆိုတာ စကားလုံးသက်သက် မဟုတ်ဘူး၊ ဒါဟာ အားလုံးကြားသိရမယ့် ခိုင်မာတဲ့ ကတိကဝတ်တစ်ခုပဲ။ အသံတွေ ဘယ်လိုပဲကွဲပြားပါစေ ပန်းတိုင်ကတော့ တစ်ခုတည်းပဲ၊ မျှဝေခံစားမယ့် အနာဂတ်တစ်ခု၊ ကြံ့ခိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ခုတည်း။ အကျဉ်းထောင်တံတိုင်းတွေကို ငါတို့ မဖြိုဖျက်နိုင်ရင်၊ အုတ်မြစ်သစ်တွေ ဘယ်လိုလုပ် ခိုင်မာနိုင်ပါ့မလဲ။ အရင်ဆုံး အမှောင်ထုကို တွန်းလှဲရမယ်၊ ပြီးမှ ဒီမြေပေါ်မှာ တရားမျှတမှုတွေနဲ့ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရမယ်။ ဘာအတွက် တိုက်ပွဲဝင်နေလဲဆိုတာ သေချာသိတယ်၊ ဘာတွေ ပေးဆပ်ရမလဲဆိုတာလည်း နားလည်တယ်။ ယိမ်းယိုင်တွေဝေနေဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး၊ မျက်ကွယ်ပြု လှည့်ထွက်သွားဖို့လည်း မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။ သွားရမယ့် ခရီးစဉ်က တစ်ခုတည်း၊ အနာဂတ်က ရှင်းလင်းထင်ရှားနေပြီပဲ။ အခုတော့ နောက်လှည့်စရာလမ်း မရှိတော့ဘူး၊ လွတ်လပ်ရေးဟာ အနီးအပါးမှာပဲ။ လွတ်လပ်ရေးခရီးမှာ နောက်ဆုတ်ရန်မရှိ၊ အမှောင်ညတွေကို ငါတို့ ဖြတ်သန်းနေတယ်။ ဒီအမှောင်ထုကို ငါတို့ ဖြိုခွင်းမယ်၊ တောက်ပတဲ့ အနာဂတ်ကို တည်ဆောက်မယ်။ ပန်းတိုင်တစ်ခုတည်းအတွက် အသံပေါင်းများစွာ၊ ကြံ့ကြံ့ခံ ရပ်တည်နေတဲ့ ပြည်သူတစ်ရပ်လုံး။ မတူကွဲပြားမှုများကြားက ခိုင်မာတဲ့ ညီညွတ်ရေး၊ ငါတို့ အမှန်တရားကို အစကတည်းက သိခဲ့ပြီးသားပါ။ နောက်ဆုတ်မှာ မဟုတ်သလို၊ အရှုံးပေးမှာလည်း မဟုတ်ဘူး၊ သံကြိုးတွေ မရှိတော့ဘူး၊ အကြောက်တရားတွေလည်း ကင်းစင်ပြီ။ နေဝန်းကြီး ထွက်ပေါ်လာတဲ့အထိ ရှေ့ကိုဆက်ချီတက်မယ်၊ လွတ်လပ်ရေးဟာ ဒီမှာပဲ ရှိတယ်။ အို... အို... အို... ငါတို့ အတူတကွ ရုန်းထကြမယ်၊ အို... အို... အို... မုန်တိုင်းထန်တဲ့ ရာသီတွေကို ဖြတ်သန်းပြီးတော့ပေါ့။ အို... အို... အို... အခုတော့ နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ဖို့ မရှိတော့ဘူး၊ လွတ်လပ်ရေးဟာ ငါတို့လျှောက်ရမယ့် လမ်းစဉ်တစ်ခုပါပဲ။ ရှေ့သို့ချီ... ရှေ့သို့ချီ... လွတ်လပ်ရေးခရီးမှာ နောက်ဆုတ်ရန်မရှိ။ ရေသေအိုင်ထဲမှာ ရပ်တန့်မနေကြနဲ့တော့၊ သမုဒ္ဒရာလို ကျယ်ပြောတဲ့ အိပ်မက်တွေက ခေါ်ဆောင်နေတဲ့ အချိန်မှာလေ။ မာနတွေနဲ့ အတ္တတွေကို နောက်ချန်ထားခဲ့ပြီး၊ ပြည်သူကို ဗဟိုပြုတဲ့ စိတ်ထားနဲ့ ဦးဆောင်ကြစို့။ ပေးဆပ်ခဲ့ရတဲ့ အသက်ဝိညာဉ်တိုင်းအတွက်၊ ဒီအဓိပ္ပာယ်တွေကို အဟောသိကံ မဖြစ်စေရဘူး။ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုကနေ ဂုဏ်သိက္ခာဆီသို့၊ အာဏာရှင်စနစ်ကနေ ဒီမိုကရေစီဆီသို့။ လွတ်လပ်ရေးခရီးမှာ နောက်ဆုတ်ရန်မရှိ၊ အမှောင်ညတွေကို ငါတို့ ဖြတ်သန်းနေတယ်။ ဒီအမှောင်ထုကို ငါတို့ ဖြိုခွင်းမယ်၊ တောက်ပတဲ့ အနာဂတ်ကို တည်ဆောက်မယ်။ ပန်းတိုင်တစ်ခုတည်းအတွက် အသံပေါင်းများစွာ၊ ကြံ့ကြံ့ခံ ရပ်တည်နေတဲ့ ပြည်သူတစ်ရပ်လုံး။ မတူကွဲပြားမှုများကြားက ခိုင်မာတဲ့ ညီညွတ်ရေး၊ ငါတို့ အမှန်တရားကို အစကတည်းက သိခဲ့ပြီးသားပါ။ နောက်ဆုတ်မှာ မဟုတ်သလို၊ အရှုံးပေးမှာလည်း မဟုတ်ဘူး၊ သံကြိုးတွေ မရှိတော့ဘူး၊ အကြောက်တရားတွေလည်း ကင်းစင်ပြီ။ နေဝန်းကြီး ထွက်ပေါ်လာတဲ့အထိ ရှေ့ကိုဆက်ချီတက်မယ်၊ လွတ်လပ်ရေးဟာ ဒီမှာပဲ ရှိတယ်။ နောက်ဆုတ်ရန်မရှိ။ အရှုံးပေးရန်မရှိ။ ပန်းတိုင်ကို ရောက်တဲ့အထိပဲ။ လွတ်လပ်ရေးခရီးမှာ နောက်ဆုတ်ရန်မရှိ။