ஊர் ஒதுக்கினாலும் இறைவன் கைவிடான்!இறைவனின் பெருங்கருணையும் மனிதனின் சிறுமையும் திருவருட்பா விளக்கம்
திருக்கூத்து விளங்க அனைவருக்கும்
0:00 / 0:00
ஊர் ஒதுக்கினாலும் இறைவன் கைவிடான்!இறைவனின் பெருங்கருணையும் மனிதனின் சிறுமையும் திருவருட்பா விளக்கம்
317 просмотров · 3 нед. назад
திருக்கூத்து விளங்க அனைவருக்கும்
562 подписчика
317 просмотров · 3 нед. назад
பெற்ற பேற்றினை வியத்தல் - பகுதி மற்றும் பாடலின் விரிவான விளக்கம்
'பெற்ற பேற்றினை வியத்தல்' என்பது இராமலிங்க அடிகளார் (வள்ளலார்) அருளிய திருவருட்பாவின் ஆறாம் திருமுறையில் இடம்பெற்றுள்ள ஒரு சிறப்பு மிக்கப் பகுதியாகும். இறைவன் தனக்கு வழங்கிய மாபெரும் அருளையும், பாக்கியத்தையும் (பேறு) எண்ணி வியந்து உருகிப் பாடும் பாடல்களின் தொகுப்பே இப்பகுதியாகும்.
நீங்கள் குறிப்பிட்டுள்ள 4-ஆம் பாடலின் விரிவான அகிலப் பார்வை மற்றும் விளக்கம் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது:
1. தலைப்பின் விளக்கம்
பேறு: கிடைக்கற்கரிய பெரிய பாக்கியம் (இறைவனின் அருள்).
வியத்தல்: ஆச்சரியப்படுதல் அல்லது பெருமிதம் கொள்ளுதல். தன்னைத் தகுதியற்றவன் என்று நினைக்கும் ஒருவனுக்கு, இறைவன் தன் பெருங்கருணையால் அருள் செய்ததை எண்ணி ஆச்சரியப்படுவதே இத்தலைப்பின் பொருளாகும்.
2. பாடலின் மையக்கருத்து (Core Theme)
இப்பாடல் சரணாகதி தத்துவத்தையும் (Absolute Surrender), தன்னடக்கத்தையும் (Deep Humility) மையமாகக் கொண்டுள்ளது. ஆன்மிகத்தில் இதனை 'நைச்சியாநுசந்தானம்' (தன்னை மிகவும் தாழ்த்தி இறைவனிடம் வேண்டுதல்) என்று கூறுவார்கள்.
3. பாடலின் முக்கிய வர்ணனைகள்
தன்னைத் தாழ்த்துதல்: தன்னை உலகிலேயே மிகவும் கடையவன் (கடைநிலை மனிதன்) என்றும், சிறியவன் என்றும் வள்ளலார் தன்னைத்தானே தாழ்த்திக்கொள்கிறார். இதன் மூலம் இறைவனின் உயர்வையும் தன் சிறுமையையும் ஒப்பிடுகிறார்.
பொறுமையின் இலக்கணம்: மனிதர்களின் பிழைகளைப் பொறுப்பதில் பூமிதேவியே சிறந்தவள் என்பது உலக வழக்கு. ஆனால், இறைவனின் பொறுமையோ அந்தப் பூமியை விடவும் மிகப்பெரியது ("பாரினும் பெரிதாம் பொறுமையோய்") என்று வர்ணிக்கிறார்.
சமூகத்தின் மீதான பார்வை: கடவுளே ஒருவனைக் கைவிட்டுவிட்டால், இந்தச் சமூகம் அவனை எப்படி நடத்தும் என்ற யதார்த்தத்தை விளக்குகிறார். "தெய்வமே இவனைக் கைவிட்டுவிட்டது, நாம் ஏன் இவனைச் சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்?" என்று ஊரார் தன்னை ஒதுக்கிவிடுவார்கள் என்ற அச்சத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்.
சுருக்கமான விளக்கம்: "இறைவா, என் குற்றங்களைப் பொறுத்துக்கொள்ள பூமியை விடப் பெரிய பொறுமை கொண்ட உன்னைத் தவிர வேறு யாருமில்லை. நீயே எனக்கு அருள் செய்யாவிட்டால், 'இவன் கடவுளுக்கே ஆகாதவன்' என்று இந்த ஊர் என்னை ஏற்றுக்கொள்ளாது. என்னால் வாழவே முடியாது" என்று தன் முழுமையான இயலாமையை இறைவனிடம் சமர்ப்பிக்கிறார்.
இந்த விளக்கம் உங்களுக்குப் போதுமானதாக உள்ளதா? அல்லது திருவருட்பாவின் வேறொரு பகுதியைப் பற்றித் தெரிந்துகொள்ள விரும்புகிறீர்களா?