Macondo nun Alegorisi

Gabriel García Márquez Yüzyıllık Yalnızlık, murAT uluAT Yüzyıllık Yalnızlık, Buendía ailesinin yedi kuşağını ve kurdukları hayali Macondo kasabasının doğuşundan yok oluşuna kadarki yüz yıllık sürecini anlatır. Kitabı okurken arkada Kolombiya yı ve belki de ülkenizi düşünmek yerinde olur. Eserin ana akışı ve temel kırılma noktaları şu şekildedir: Mitolojik Kuruluş: Akraba evliliği yüzünden "domuz kuyruklu" sakat bir çocuk doğurma korkusu yaşayan ve işledikleri bir cinayetin vicdan azabından kaçan José Arcadio Buendía ile Úrsula Iguarán, ormanın derinliklerinde ütopik Macondo kasabasını kurarlar. Mucizeler ve Yozlaşma: Kasabanın ilk yılları, çingenelerin getirdiği mıknatıs, buz ve büyüteç gibi keşiflerle masalsı bir çağdır. Ancak zamanla kasabaya devlet yargıcının, kurumsal kilisenin ve siyasi iç savaşların girmesiyle bu ütopik huzur bozulur. Savaş, Kapitalizm ve Hafızasızlık: Ailenin oğlu Albay Aureliano Buendía muhafazakar hükümete karşı 32 isyan çıkarıp hepsini kaybeder. İlerleyen yıllarda demiryoluyla kasabaya giren Amerikan Muz Şirketi ağır bir sömürü düzeni kurar. Hakkını arayan 3.000 işçi istasyon meydanında katledilir; ancak devlet "hiçbir şey olmadı" diyerek katliamı toplumun hafızasından tamamen siler. Döngüsel Kader ve Yok Oluş: Aile bireyleri kuşaklar boyunca aynı isimleri taşıyıp benzer hataları tekrarlayarak derin bir yalnızlığa gömülür. En sonunda ensest ilişki sonucu kehanetteki domuz kuyruklu bebek doğar. Bilge çingene Melquíades'in yüz yıl önce yazdığı parşömenler çözülürken, Macondo dev bir toz kasırgasıyla haritadan ve hafızalardan tamamen silinir