ҚАДАМҲОИ АВВАЛИНИ ДИЛОВАРИ ЗУҲУРИЁН БА ҶОДАИ САНЪАТ دمهای اولینی دلاوری ظهوریان به جاده صنعت

Шодравон Диловари Зуҳуриён яке аз оҳангсозони шинохтаи Ҷумҳурии Тоҷикистон буда, 1 майи соли 1974 дар деҳаи Пушинги ноҳияи Данғара дар оилаи ходими давлатӣ ба дунё омадааст. Солҳои наврасии ҳунарманд дар деҳа сипарӣ шуда, соли 1994 барои таҳсил ба Донишкадаи ҳунарҳои зебо ба номи Мирзо Турсунзода дохил шудааст. Дар тули фаъолиятҳои эҷодии худ бештар аз 500 адад шеъру сурудҳое барои овозхонҳои шинохтаи дохилӣ ва хориҷӣ эҷод намудааст. Мутаассифона 19 октябри соли 2020 бар асари садамаи наҷлиётӣ ин дунёи фониро падруд гуфтанд. Дар ҳолатҳои одӣ инсонҳо ба 2 даста ҷудо мешаванд; 1) Онҳое ки мебинанду дарк мекунанд. 2) Онҳое ки мебинанду аз дарк оҷизанд. Вале бояд аз як чиз огоҳ бошем, ки ҳунарманд илова бо манбаъҳои заминию иртиботи ҳисӣ ва таҳаммул бо онҳо аз маншаъи дигаре аз камоли фаҳм огоҳанд. Як эҷодкору ҳунарманд зотан худхоҳ аст, Худхоҳию ғурури ҳунармандро дар он ҳолате ки машғули эҷоди чизе аст, дарёфтан мумкин аст. Бешак кулли ин гуфтаҳо маҳз дар устоди мумтоз, нотакрор Диловари Зуҳуриён дида мешуд. Барои фаҳмиш, дарк, ҳис ва маънии ҳаёти чунин шахсиятҳо бояд инсон аз бузургтарин мактабҳои зиндагӣ, мактаби ҳунар, фалсафаи ҳаёт, маънӣ-ро дарк карда тавонад, баъдан метавонад Диловари Зуҳуриёнро шиносад. Ҳеҷ ҳунарманде он гунае нест ки мо зоҳиран фикраш мекунем ба хусус Диловари Зуҳуриёнро. Шояд баъзеҳо ба дарки Ӯ қодир набуданд ва ҳоло ҳам нестанд. Ӯ бо вуҷуди он ҳама машакату азобҳои (ба баъзеҳо маълуму ба баъзе номаълум) ки дошт ҳамеша барои шунаванда ва мазҳари омма эҷодгари маънӣ, ишқ, ҳис ва шодӣ буд. Зиндагии шахсияш асроромез буд ва монад ба бисёре аз бузургони мо ба мисли зиндагии шахсии Хайём, Рудакӣ, Саъдӣ ки инро ҳамеша худаш ҳам мегуфт ва мо ҳам бо чашми сар медидем. Билохира бузургон пас аз марг зинда мегарданд. Шоиронро ИШҚ Ҳотам мекунад. Сарбаланди ҷумла олам мекунад. Баъд аз вафот турбати мо бар замин маҷӯ, Дар синаҳои мардуми доно мазоре ҳаст.