Solo paradox και αυτισμός

Φαντάσου τρεις διαφορετικές φωνές. Ένα εφτάχρονο αγόρι λέει: "Δεν νιώθω μοναξιά όταν επιλέγω να είμαι μόνος, αλλά όταν οι άλλοι φεύγουν και με αφήνουν, τότε νιώθω μοναξιά". Ένα δεκαπεντάχρονο κορίτσι λέει: "Λατρεύω να κάνω πράγματα μόνη μου, αλλά μετά από τρεις εβδομάδες χωρίς να δω κανέναν, αρχίζω να νιώθω μοναξιά και πεσμένη". Ένας δεκαοκτάρονος άντρας λέει: "Λατρεύω τον χρόνο μου μόνος, αλλά μερικές φορές χρειάζομαι να είμαι με άλλους, και όταν δεν υπάρχει κανείς διαθέσιμος, νιώθω μοναξιά και λύπη" (Muris et al., 2026). Και οι τρεις αυτές φωνές είναι αυτιστικών ατόμων. Και οι τρεις περιγράφουν κάτι που φαίνεται αντιφατικό: μια βαθιά προτίμηση για μοναχικότητα, που συνυπάρχει με έντονη μοναξιά. Αυτό το φαινόμενο έχει πλέον όνομα στην επιστημονική βιβλιογραφία: το "SOLO paradox" δηλαδή το παράδοξο μοναχικότητας-μοναξιάς. Σε αυτό το επεισόδιο θα δούμε τι είναι, γιατί συμβαίνει, και τι σημαίνει για την υποστήριξη αυτιστικών ατόμων. Δείτε περισσότερα στο βίντεο...