Draugmaz - Hüterin der goldenen Saat [Cover] (4 Mixes) | Heidnisch Germanischer Metal 2026
Draugmaz
0:00 / 0:00
Draugmaz - Hüterin der goldenen Saat [Cover] (4 Mixes) | Heidnisch Germanischer Metal 2026
122 просмотра · 2 недели назад
Draugmaz
994 подписчика
122 просмотра · 2 недели назад
🌲 Draugmaz – Oppidum 🌲
Willkommen zum Lyric-Video von Draugmaz! Mit dieser Coverversion erwecken wir die Geschichte des keltischen Oppidums von Manching zu neuem Leben.
⚔️ Die Geschichte hinter dem Song ⚔️
Im ersten Jahrhundert v.u.Z. stand das keltische Oppidum Manching vor seinem Niedergang. Als Umbrüche das Ende der Stadt einläuteten, vollzog sich ein sakraler Akt: Das vergoldete Kultbäumchen wurde der Erde anvertraut. Dieses Meisterwerk vereinte Eichensymbolik mit mediterranen Einflüssen und blieb über zwei Jahrtausende verborgen.
🔥 4 Versionen🔥
00:00:00 - I
00:05:24 - II
00:11:27 - III
00:16:57 - IV
📜 Keltische Lyrics 📜
Ar bhruach na Danóibe, sa bhalla mór cruinn,
Bhí an Chathair Mhór ann, cathair na dtréimhsí.
As an bportach, as an láib, áit a luíonn an stair,
Glaonn an Oppidum, sean agus láidir!
Trí chéad heicteár cloch is cré, an balla chomh daingean,
Deich míle anam, ag guí ar son do ghlóire!
Ach sa lár, áit a bhfuil spiorad na treibhe,
Tá fianaise ann, nach bhfuil ach ag na déithe!
Ní fathach Mamó, ní crann cnapánach den sórt,
Ach Ór timpeall Adhmad, déanta ar nós na gCeilteach!
CRANN NA NAOMH! Clúdaithe i gile na Gréige!
NA RÓTHAI! Maisiú Ceilteach, tugtha go síoraíocht!
EIDHNEÁN ag fiodán, le DEARCÁNAÍ de ÓR glan,
Rúndiamhair do na Rómhánaigh, a chuirfidh an talamh ar ceal!
Duilleog Cré-Umha! Scannán Óir! Socraithe le SAILL NA hOLANNA!
Is tú siombail na cumhachta, sa tír leathan seo!
Is mise Enya, a thug an t-eolas ó TARANTUM liom,
Spiorad an ÓRSMITH, an smaoineamh Heilléineach.
Ach is iad na lámha a mhúnlaigh é, ár gcine féin,
Léiríonn TRÍ MHAPA-CHOMHARTHA ar an mbosca ár neart!
Thug siad an CROÍ ADHMAID dom, píosa den choill naofa,
Timpeallaigh mé é le beannacht na bhflaitheas, ba é an t-ór a choimeád é!
Seachtó ceintiméadar ag éirí an bhrainse diaga,
Bhí dealga iarainn á choinneáil go daingean, sa scrín roimh mo gheata!
Tá na hamanna ag athrú, tá an MÍ-ÁDH ag tosú,
Tá laochra ag imeacht, tá an TRÁDÁIL ag imeacht go luath.
Tá an balla ag titim, tá an chréacht ag oscailt i gcroí an Oppidum.
Tá na CIMBRI ag teacht, tá an tubaiste ag teacht!
Bhí a fhios agam, go gcuirfeadh na barbaigh é ó mhaith!
Chuir mé é síos, thug mé é chuig FEARG NA TALÚN!
CRANN NA NAOMH! Clúdaithe i gile na Gréige!
NA RÓTHAI! Maisiú Ceilteach, tugtha go síoraíocht!
EIDHNEÁN ag fiodán, le DEARCÁNAÍ de ÓR glan,
Rúndiamhair do na Rómhánaigh, a chuirfidh an talamh ar ceal!
Duilleog Cré-Umha! Scannán Óir! Socraithe le SAILL NA hOLANNA!
Is tú siombail na cumhachta, sa tír leathan seo!
Is mise Enya! Filleann an síol chuig an solas!
Duilleog Óir an Oppidum – Aghaidh Síoraí!
Tá Spiorad na gCeilteach beo! San EIDHNEÁN is san ÓR!
OPPIDUM!
📜 Deutsche Übersetzung 📜
Am Ufer der Donau, im Ringwall so breit,
Lag Die Große Stadt, die Metropole der Zeit.
Mein Los war gewoben, ein Band aus Efeu und Gold,
Der Spross der Ahnen, der niemals zerrinnt und verfällt.
Aus dem Moor, aus dem Schlamm, wo die Geschichte ruht,
Das Oppidum ruft, uralt, nährt die Lebensglut!
Dreihundert Hektar Stein, Holz und Erdwall so fest,
Zehntausend Seelen, die den Ruhm dir beschwör’n!
Doch im Zentrum, wo der Geist des Stammes wohnt,
Steht ein Zeugnis, das die Götter verlohn’n!
Kein Mammut-Gigant, kein knorriger Baum der Art,
Sondern Gold um Holzkern, gefertigt in keltischer Art!
Kultbäumchen! Spross des Lichts, gehüllt in hellenische Pracht!
Kreisaugen! Keltische Zier, in die Ewigkeit gebracht!
Efeu windet sich, mit Eicheln aus reinem Gold,
Ein Rätsel für die Römer, die einst das Land entroll’n!
Bronze-Blatt! Gold-Folie! Fixiert mit dem Wollfett der Priesterhand!
Du bist das Symbol der Macht in diesem weiten Land!
Ich bin Enya, die von Tarent das Wissen trug,
Den Goldschmiedegeist, den hellenischen Zug.
Doch die Hände, die es formten, sind die uns’rer Sippschaft,
Drei-Wirbel-Muster auf dem Kasten zeigen unsere Kraft!
Sie brachten den Holzkern mir, ein Stück des heil’gen Waldes,
Ich ummantelte ihn mit dem Segen des Himmels, das Gold war sein Haldes!
Siebzig Zentimeter ragt der göttliche Ast empor,
Ein eis’ner Dorn hielt ihn fest, im Schrein vor meinem Tor!
Die Zeiten drehen sich, der Niedergang beginnt,
Krieger ziehen fort, der Handel bald verrinnt.
Die Stadtmauer bröckelt, die Wunde klafft im Herzen des Oppidums.
Die Kimbern kommen, das Unheil ist im Kommen!
Ich wusste, die Barbaren würden es schänd’n!
Ich legte es nieder, gab ihm die Erd-Empörung!
Kultbäumchen! Spross des Lichts, gehüllt in hellenische Pracht!
Kreisaugen! Keltische Zier, in die Ewigkeit gebracht!
Efeu windet sich, mit Eicheln aus reinem Gold,
Ein Rätsel für die Römer, die einst das Land entroll’n!
Bronze-Blatt! Gold-Folie! Fixiert mit dem Wollfett der Priesterhand!
Du bist das Symbol der Macht in diesem weiten Land!
Ich bin Enya! Der Spross kehrt zurück ins Licht!
Das Goldene Blatt vom Oppidum – Ewiges Gesicht!
Der Kelten Geist lebt! Im Efeu und im Gold!
OPPIDUM!
📚 Literatur 📚
Sievers, S., Manching: Die keltische Haupstadt, Stuttgart 2007.
#Draugmaz #PaganBlackMetal