DJ Db [ดนัย] - เค้าป้อนไข่ อ้ายนั่งเศร้า

เค้าป้อนไข่ อ้ายนั่งเศร้า เสียงเพลงดังลั่น งานกินดองบ้านเฮา ผู้คนยิ้มเบิกบาน แต่อ้ายเศร้าอยู่ผู้เดียว มื้อนี้เจ้าเป็นเจ้าสาวของเขา ส่วนอ้ายเป็นคนเก่า ต้องยืนหลบเงา เคยฝันว่าเฮาสิเดินเคียงกัน แต่วันนี้ความฝัน...กลายเป็นฝันค้าง เห็นเขาจับมือเจ้า เห็นเขาป้อนไข่ อ้ายได้แต่กลั้นใจ ซ่อนน้ำตาเอาไว้ เค้าป้อนไข่ อ้ายนั่งเศร้า เค้าผูกแขนกัน แต่อ้ายผูกใจไว้กับเจ้า เสียงเพลงดังลั่น คนทั้งงานยิ้มเบิกบาน แต่อ้ายต้องฝืนยิ้มหวาน บอกว่า “ยินดีนำเด้อ” เค้าป้อนไข่ อ้ายได้แต่นั่งเบิ่ง เห็นคนที่เคยฮัก กำลังมีความสุขกับเขา คำว่า “ฮักตลอดไป” ที่เฮาเคยเว้า วันนี้เหลือแค่...เรื่องของสองเฮา งานกินดองยังดัง เสียงหัวเราะยังมี ผู้เฒ่าผูกแขน อวยพรให้โชคดี อ้ายขอเดินกลับ ก่อนน้ำตาสิไหล ฝากเจ้ากับเขาไว้...ให้ฮักกันจนแก่ เค้าป้อนไข่ อ้ายนั่งเศร้า เค้าผูกแขนกัน แต่อ้ายผูกใจไว้กับเจ้า เสียงเพลงยังดัง แต่ใจอ้ายมันเงียบเหงา มื้อนี้เจ้ามีเขา... ส่วนอ้ายมีเพียง...น้ำตา เสียงเพลงยังดัง... งานกินดองยังดำเนินต่อ แต่อ้ายขอพอ... กับความฮักของเฮา