ഭഗവദ് ഗീത - 230 - സ്വാമി ഉദിത് ചൈതന്യ - സ്വാർത്ഥത ഉപേക്ഷിക്കൂ - ദൈവത്തെ പോലെയാകാം നിങ്ങൾക്കും Gita

സ്വാർത്ഥതയും 'ഞാൻ' എന്ന അഹങ്കാരവും വെടിയുമ്പോൾ മാത്രമേ ഒരാൾക്ക് തന്റെ ഉള്ളിലെ ദൈവികഭാവത്തെ തിരിച്ചറിയാൻ സാധിക്കൂ. പ്രപഞ്ചത്തിലെ സർവ്വ ചരാചരങ്ങളെയും സമഭാവനയോടെ കാണുകയും, സ്വന്തം നേട്ടങ്ങൾക്കപ്പുറം ലോകനന്മയ്ക്കായി നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ ദൈവീകമായ പൂർണ്ണതയിലേക്ക് ഉയരുകയാണ്. അഹങ്കാരമുക്തി: 'എന്റേത്', 'ഞാൻ' എന്ന ഇടുങ്ങിയ ചിന്താഗതികളിൽ നിന്നുള്ള മോചനമാണ് ആത്മീയ ഉന്നതിയുടെ ആദ്യപടി. സ്വാർത്ഥത ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ മനസ്സ് ഭയത്തിൽ നിന്നും ക്രോധത്തിൽ നിന്നും സ്വതന്ത്രമാകുന്നു. നിഷ്കാമ കർമ്മം: യാതൊരു ഫലേച്ഛയുമില്ലാതെ കർമ്മം ചെയ്യുമ്പോൾ കർമ്മബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് മനുഷ്യൻ മുക്തനാകുന്നു. സ്വന്തം ആഗ്രഹങ്ങൾക്കപ്പുറം മറ്റുള്ളവരുടെ നന്മയ്ക്കായി പ്രവർത്തിക്കുന്നത് ദൈവീകമായ ഗുണമാണ്. സർവ്വവ്യാപിയായ സ്നേഹവും കരുണയും: യാതൊരു സ്വാർത്ഥതയുമില്ലാതെ മറ്റുള്ളവരെ സ്നേഹിക്കാനും സഹായിക്കാനുമുള്ള കഴിവാണ് ദൈവീകതയുടെ ഏറ്റവും വലിയ അടയാളം. ആന്തരിക ശാന്തി: സ്വാർത്ഥത വെടിയുന്നതോടെ മനസ്സ് നിർമ്മലമാകുകയും, ഏത് പ്രതിസന്ധിയിലും ഉലയാത്ത ആന്തരിക ശാന്തി കൈവരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ അവസ്ഥ തന്നെയാണ് 'മദ്ഭാവം' അല്ലെങ്കിൽ ദൈവീകഭാവം. ദൈവം എന്നത് ദൂരെവിടെയോ നിൽക്കുന്ന ഒരു സങ്കൽപ്പമല്ല; നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ സ്വാർത്ഥതയുടെ ഇരുൾ നീങ്ങുമ്പോൾ പ്രകാശിക്കുന്ന വിശുദ്ധിയാണ്. സ്വാർത്ഥചിന്തകൾ ഒഴിവാക്കി സഹജീവികളിലേക്ക് സ്നേഹവും കരുണയും ചൊരിയുമ്പോൾ നാം ഓരോരുത്തരും ദൈവീകതയുടെ നേർരൂപങ്ങളായി മാറുന്നു. #bhagavadgita #chapter4 #sloka10 #swamiuditchaithanya #gitaclass #malayalam