Variations On Ode To Joy

Ode aan de Vreugde " ( Duits : " An die Freude " [ an diː ˈfʁɔʏdə ] ) is een ode geschreven in de zomer van 1785 door de Duitse dichter, toneelschrijver en historicus Friedrich Schiller . Het werd het volgende jaar gepubliceerd in het Duitse tijdschrift Thalia . In 1808 verscheen een licht herziene versie waarin twee regels van de eerste strofe werden gewijzigd en de laatste strofe werd weggelaten. "Ode aan de Vreugde" is vooral bekend door het gebruik ervan door Ludwig van Beethoven in het laatste (vierde) deel van zijn Negende Symfonie , die in 1824 werd voltooid. Beethovens tekst is niet volledig gebaseerd op Schillers gedicht en introduceert een paar nieuwe gedeelten. Beethovens melodie , [ 1 ] maar niet Schillers tekst, werd in 1972 door de Raad van Europa en later door de Europese Unie aangenomen als het " Volkslied van Europa " . Het nationale volkslied van Rhodesië van 1974 tot 1979, " Rise, O Voices of Rhodesia ", gebruikte ook Beethovens melodie.