बिदाई | Bidai | Nepali Emotional storytelling rap | AI Song 2026

*बिदाई — छोडेर जान मन छैन... 💔* केही बिदाईहरू शब्दले होइन, आँसुले बोल्छन्। आफ्ना मान्छे, आफ्नो घर र आफ्नै ठाउँ छोडेर नयाँ यात्रामा निस्कँदाको पीडा समेटिएको यो भावुक नेपाली गीत तपाईंहरूका लागि। यो गीतले घर छोड्नेहरू, परिवारबाट टाढा हुनेहरू र मनभित्र हजारौँ भावना बोकेर नयाँ यात्रा सुरु गर्ने सबैको कथा बोल्छ। 🎵 *Song:* बिदाई 🎤 *Genre:* Nepali Emotional Song 💔 *Mood:* Emotional / Sad / Farewell 🇳🇵 *Language:* Nepali यदि गीतले तपाईंको मन छोयो भने *Like, Comment, Share र Subscribe* गर्न नबिर्सनुहोस्। ❤️ तपाईंको जीवनमा सबैभन्दा गाह्रो बिदाई कुन थियो? *Comment मा लेख्नुहोस्।* LYRICS : सानो हुँदा आमा नै मेरो संसार, बुबाको काँध थियो मेरो दरबार। आँगनको धुलो, गल्लीको बाटो, घरभन्दा प्यारो लाग्थ्यो केही नाथ्यो। समय बदलियो, उमेर बढ्यो, सानो सपना ठूलो हुँदै गयो। बुबाले भने, “जा, भविष्य बना,” आमाले भनिन्, “तर हामीलाई नभुल है न…” झोलामा कपडा, हातमा टिकट, मनमा डर अनि आँखामा लक्ष्य। ढोकामा आमा, आँखामा आँसु, बुबाको मौनता—भित्र ठूलो घाउ। बिदाइ… बिदाइ… कति गाह्रो भयो, आफ्नै घर छोड्दा मुटु टुक्रा भयो। बिदाइ… बिदाइ… आँखामा पानी, छोडेर हिँडें आफ्नै घरको कहानी। सपना बोकेँ, घरलाई छोडेँ, हाँस्न खोजेँ, मनलाई तोडेँ। टाढा भएँ पैसा कमाउन, तर मन रह्यो घरमै फर्किन। सहर ठूलो, कोठा सानो, भीडमा पनि मन एक्लो भयो। दिनभर काम, रातभर थकान, घर सम्झिँदा बढ्थ्यो झन् सुनसान। फोन आयो—“खाना खायौ?” आमाको आवाज, मनै भिजायो। “खाएँ आमा, म ठीक छु,” आफ्नो पीडा लुकाएर झुट बोल्थेँ म। बुबा फोनमा धेरै बोल्दैनथे, “ख्याल राख” भन्दै फोन राखिदिन्थे। तर त्यो दुई शब्दभित्र, बुबाका सयौँ कुरा लुकेका हुन्थे। बिदाइ… बिदाइ… कति गाह्रो भयो, हिजोको त्यो आँगन आज सपना भयो। बिदाइ… बिदाइ… कसलाई भनूँ? घर त उही छ, तर मान्छे कहाँ खोजूँ? सपना जितेँ, खुशी हारें, पैसा कमाएँ, आफ्ना गुमाएँ। दुनियाँ पाएँ, घर हराएँ, फर्किन खोज्दा समय गुमाएँ। महिना बित्यो, वर्ष बित्यो, घर फर्किने सपना पनि पर सर्‍यो। “अर्को साल आउँछु”—भन्दै गएँ, पैसाको पछाडि आफैँलाई हराएँ। आमाको कपाल सेतो हुँदै गयो, बुबाको शरीर कमजोर हुँदै गयो। फोटोमा देखेँ बूढा हुँदै गएको, तर “आउँछु” भन्ने दिन फेरि सार्दै गएको। घरले मलाई पर्खिरह्यो, मेरो कोठाले धुलो भरिरह्यो। आमाको आँखा बाटो हेरिरह्यो, समय भने कसैलाई नपर्खिरह्यो। बिदाइ… बिदाइ… कति गाह्रो भयो, हिजोको त्यो आँगन आज सपना भयो। बिदाइ… बिदाइ… कसलाई भनूँ? घर त उही छ, तर मान्छे कहाँ खोजूँ? सपना जितेँ, खुशी हारें, पैसा कमाएँ, आफ्ना गुमाएँ। दुनियाँ पाएँ, घर हराएँ, फर्किन खोज्दा समय गुमाएँ। एक साँझ फोन आयो— आमाको स्वर काँपिरहेको थियो। “बाबु… छिटो आऊ, बुबालाई गाह्रो भइरहेको छ…” हात काँप्यो, मुटु डरायो, टिकट खोजेँ, समय भाग्यो। बाटोभरि एउटै प्रार्थना, “भगवान्, बुबालाई केही नहोस् न…” घर पुगेँ—ढोका खुल्लै, तर बुबाको आवाज थिएन। कुर्सी उही, चप्पल उही, तर बुबा त्यहाँ थिएनन्। आमाले केही बोलिनन्, आँखाले सबै कुरा खोलिन्। म ढलेँ बुबाको फोटोमुनि, “बुबा… म ढिलो भएँ” भन्दै रोएँ खुब। हिजो भन्नुभयो—“छोरा, जा,” आज फर्किंदा भन्नुहुन्न “आ।” हिजो थियो काँधमा हात, आज सम्झनामा मात्रै साथ। बुबा, तपाईंले सपना दिनुभयो, आफ्नो रहर सबै छोडिदिनुभयो। मैले सोचें पैसा कमाएपछि आउँछु, तर समय सकिएपछि मात्रै बुझें— मान्छेभन्दा पैसा ठूलो होइन रहेछ। #बिदाई #Bidai #NepaliSong #NepaliEmotionalSong #SadSong #FarewellSong #NepaliMusic #EmotionalSong #NepaliSong2026