KALIMAH MANAH

KALIMAH MANAH karya : Tony Abah    • KALIMAH MANAH   Baraya LEMBUR SWARA anu dipihormat, hayu urang nanjeurkeun sareng ngamumule Budaya Sunda, Seni Sunda Khususna, tong hilap disungkeun wening galihna kanggo LIKE, COMMENT DAN SUBSCRIBE na,    / @lemburswara   Hatur nuhun, Rahayu 🙏. #sundaneseculture #lagusunda #lagusundahits #lagusundanostalgia #lagusundakiwari #lagusunda2026 #tembangsundalawaspopuler a#tembangsunda2026 #tembangsundapopuler #kawih #kawihsunda #jawabarat #budayasunda #pajajaran #parahyangan #silihwangi 1. PANCER — The Center Within Sangat ambient, drone + kacapi + suling. 2. CAHAYA — Light Within Lebih terang, suling jeung harmonic pad. 3. CAI — Flow of Life Kacapi repetitive, water ambience, handpan. 4. ANGIN — Breath of the Earth Flute panjang, airy pad, minimal percussion. 5. LEUWEUNG — Forest of Silence Natural ambience + suling + ethnic textures. 6. RASA — Inner Resonance Lebih dalam, low drone jeung kacapi minimal. 7. MULANG — Returning Within Motif utama muncul deui, tapi leuwih lega jeung tenang. Aya waktuna urang eureun... lain lantaran geus teu boga tujuan, tapi lantaran hayang ngadéngékeun deui sora anu salila ieu katutupan ku raména kahirupan. Urang mindeng néangan jawaban ka luar diri. Néangan dina kecap, dina pangalaman, dina jalma séjén, dina dunya anu teu kungsi eureun muter. Padahal... aya hiji tempat anu ti mimiti teu kungsi ninggalkeun urang. Tempat anu teu kudu didatangan. Tempat anu teu kudu ditéangan. Éta tempat... nyaéta manah. --- Manah henteu sok nyarita ku kecap. Kadang anjeunna nyarita ngaliwatan rasa. Ngaliwatan sepi. Ngaliwatan hiji napas anu panjang. Ngaliwatan cai anu ngalir, angin anu ngaliwat, jeung sora suling anu ngaleungit di antara halimun. Lamun urang daék cicing sakedapan... urang bakal sadar, yén sepi ogé miboga sora. --- Kalimah anu pangjero-jero na kadang lain anu diucapkeun. Tapi anu karasa. Aya kecap anu teu kabaca ku panon. Aya sora anu teu kadéngé ku ceuli. Aya harti anu ngan bisa kaharti ku rasa. Éta... kalimah manah. --- Teu kudu buru-buru. Teu kudu ngabuktikeun nanaon. Teu kudu jadi saha-saha keur ditarima ku kahirupan. Cukup hadir. Ngarasakeun napas. Ngarasakeun awak. Ngarasakeun ayana diri dina ieu waktu. Sabab unggal detik anu kaliwat moal datang deui dina wangun anu sarua. --- Jeung meureun... hirup téh lain ngeunaan sabaraha jauh urang geus leumpang. Tapi ngeunaan sabaraha jero urang geus ngarasakeun perjalanan. Ti lahir... tumuwuh... ngalaman cinta, kaleungitan, kabagjaan, kanyeri, jeung tungtungna... mulang deui ka diri sorangan. --- Ayeuna... tarik napas lalaunan. Eusian rohangan dina diri ku kasadaran. Hembuskeun... sagala anu teu perlu dibawa. Teu kudu dipiceun. Teu kudu dilawan. Cukup dileupaskeun. Sakumaha cai anu ngalir ka hilir. Sakumaha angin anu datang jeung indit. --- Dina jero diri urang, aya hiji tempat anu henteu ribut. Teu aya lomba. Teu aya kudu. Teu aya kamari. Teu aya isukan. Anu aya ngan... ayeuna. Jeung dina ayeuna... urang aya. Urang sadar. Urang ngadéngé. Urang ngarasa. --- Mungkin ieu anu disebut mulang. Henteu mulang ka hiji tempat. Tapi mulang ka diri sorangan. Jeung nalika manah geus tenang... kadang urang henteu deui merlukeun loba kalimah. Sabab dina jero sepi... jawaban geus aya. *Kalimah Manah.*