Między Magią a Cieniem

[Zwrotka 1] Gdy byłem mały, chciałem burzyć chmury, w kieszeni nosić ogień, w oczach mieć las. Chciałem być magiem od wielkiej natury, co jednym gestem zmienia sól w blask. Chciałem być szamanem, co zszywa pęknięcia, wyciąga cierń z serc i z ziemi zły cień. Chciałem wypływać poza własne ciało, i wracać z miejsc, gdzie kończy się dzień. [Pre-Chorus] I nagle dostałem wszystko, o co prosiłem, jak garść gwiazd wsypaną do dłoni bez dna. A potem spojrzałem w lustro zbyt długo i zwykły świat przestał wołać mnie tak. [Refren] Między magią a cieniem żyję naprawdę dziś. Między magią a cieniem nie umiem spaść ani iść. Między magią a cieniem mam swój daleki dom. Między magią a cieniem widzę więcej niż oni stąd. [Zwrotka 2] Dziś mógłbym zamienić deszcz w złote nasiona, mógłbym uleczyć kamień, co pęka od lat. Mógłbym się stać człowiekiem od cudów i znaków, lecz w zwykłym chlebie czuję obcy smak. Bo kiedy patrzę na ludzi, jak liczą godziny, na śmiech w oknie, na sen, na tani dzień, widzę ich świat jak piękną, ciasną łupinę, a we mnie rośnie szeroki, cichy cień. [Pre-Chorus] I nie chcę już wracać do dawnych marzeń, bo każde spełnienie miało swój chłodny dreszcz. Otwarły się drzwi, których nikt nie widział, i tamten porządek przestał mieć sens. [Refren] Między magią a cieniem żyję naprawdę dziś. Między magią a cieniem nie umiem spaść ani iść. Między magią a cieniem mam swój daleki dom. Między magią a cieniem widzę więcej niż oni stąd. [Bridge] Nie jestem większy od burzy, nie jestem mniejszy od łez. Ja tylko niosę dwa światy i żaden nie pyta mnie: „ktoś ty jest?” Zazdroszczę luksusu plątania ścieżek, gdy żaden ich błąd nie niszczy gwiazd. Ich mały chaos jest taki bezpieczny, lecz ja już muszę inaczej trwać. [Refren] Między magią a cieniem żyję naprawdę dziś. Między magią a cieniem nie umiem spaść ani iść. Między magią a cieniem mam swój daleki dom. Między magią a cieniem widzę więcej niż oni stąd. [Outro] I jeśli kiedyś zapytasz, czemu nie wracam tam, powiem ci: byłem tam kiedyś. Teraz mam inny blask.