จรุง เพลงรักแห่ง ร.ศ. ๑๑๒ - ใหม่ พิมลักษณ์ เวสสวัสดิ์

จรุง เพลงรักแห่ง ร.ศ.๑๑๒ เนื้อร้อง/ทำนอง : จี๊ด ศรีจิตรา นานานุกูล เรียบเรียง : ปวรินทร์ พิเกณฑ์ ขับร้อง : ใหม่ พิมลักษณ์ เวสสวัสดิ์ ขิม/ขลุ่ย/ระนาดทุ้ม/Harp/Ghatam/ฆ้องหุ่ย/ฉิ่ง : ปวรินทร์ พิเกณฑ์ ซออู้ : มารุต มากเจริญ (ดุริยางคศิลป์ กรมศิลปากร) Mix/Master : Tonkla Studio ภาพ : Vokeng Photographer แนวคิดของผู้เรียบเรียงดนตรี การเลือกใช้เครื่องดนตรีได้แนวคิดมาจากการเล่นละครดึกดำบรรพ์ โดยวงดนตรีที่ใช้เล่นจะเป็น วงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์ ที่จะตัดเครื่องดนตรีที่มีเสียงแหลมออก เพื่อไม่ให้ไปกวนเสียงร้องของผู้รำ ที่ต้องรำไปด้วยเเเละร้องไปด้วย ในที่นี้ หยิบยกมาเฉพาะบางเครื่องดนตรีที่โดดเด่น ได้แก่ ระนาดทุ้ม ซออู้ Harp(แทนฆ้องวงใหญ่) และ ฉิ่ง เพิ่มสีสันด้วย ขิม โดยสร้างจังหวะด้วย กลองหม้อ หรือ Ghatam ซึ่งเป็นเครื่องดนตรีอินเดีย และฆ้องหุ่ย 7 ใบ(แทนเสียง Bass) ในเพลงจะมีการผสมสานการดีด Harp แบบตะวันตก เเละสำนวนแบบฆ้องวงใหญ่ลงไปด้วย เนื้อร้อง จากไปครานี้ คงแสนไกล ไม่รู้วันใด ได้เจอกัน จะตั้งตารอ และขอจันทร์ จะเฝ้ารอวัน ได้คืนเรือน ต้องจากไปแล้ว จำต้องลา หยดหยาดน้ำตา ยังติดเตือน ตัดอกตัดใจ จากดวงเดือน ใจพี่เหมือน จะขาดรอน ใจคะนึงหา กลิ่นแป้งนวล ร่ำหอมชวน ให้เคลิ้มใจ ราตรีช่างหอม ละไม จรุง แก้วและพิกุล ใจคะนึงหา นวลแพรบาง เนียนเนื้อนาง หอมยี่สุ่น แสงจันทร์ทอฟ้า ละมุน อาบกลิ่นหอมกรุ่น อุ่นหัวใจ อบอวลกลิ่นร่ำ ยามรักหวาน ไม่ช้าไม่นาน อาจจางหาย แต่รักพี่นี้ ยังอาลัย จะคงอยู่ ตราบนิรันดร์ หอมเอ๋ย อย่าให้หอมจาง รักเอย อย่าจากไป หอมเอ๋ย ขอให้หอมไกล จรุงหัวใจ ของพี่เอย เจ้าชมนาด พุทธชาด สารภี มะลิซ้อน กุหลาบมอญ จันทน์กะพ้อ กระดังงา และ การะเกด