Sekcja zwłok Kopernika ujawniła, czyje kości naprawdę leżały pod katedrą we Fromborku

Sekcja zwłok Kopernika ujawniła, czyje kości naprawdę leżały pod katedrą we Fromborku W dwa tysiące czwartym roku, pod kamienną posadzką katedry we Fromborku, rydel archeologa zatrzymał się na czaszce bez żuchwy. Jednej z dziesiątek, jakie przez stulecia chowano tam bez nazwiska. Mikołaj Kopernik spoczął w tej katedrze w tysiąc pięćset czterdziestym trzecim roku, pochowany równie skromnie jak każdy inny kanonik warmińskiej kapituły. Przez czterysta sześćdziesiąt dwa lata nikt nie potrafił wskazać, który z bezimiennych szkieletów pod posadzką należy do człowieka, który zatrzymał Słońce. Jak zidentyfikować ciało, które straciło nawet szczękę, nie ma grobu rodziców ani pewnego potomka, a leży wśród wielu innych? Rekonstrukcja twarzy dała dziewięćdziesiąt siedem procent pewności. Na nazwisko to wciąż było za mało. W tym materiale otwieram akta fromborskiego grobu i czytam szkielet tak, jak czyta się akta każdej kolejnej sprawy. Od oględzin uszkodzonej czaszki, przez rekonstrukcję twarzy, aż po badanie, które dopiero zamknęło pięćsetletnią zagadkę tożsamości. Co Państwa zdaniem musiałoby się zgodzić, żeby podpisać takie rozpoznanie z imienia i nazwiska? Czekam na Państwa protokoły w komentarzach. W tym materiale współczesne metody medycyny sądowej zastosowano do sprawy historycznej. Interpretacja dowodów zmienia się wraz z postępem badań. Tam, gdzie źródła są sporne, zostało to zaznaczone. Materiały osób trzecich wykorzystano w ramach dozwolonego użytku, w celu komentarza i analizy krytycznej. #AktaSprzedWiekow #Kopernik #Frombork