Napisali, że zabiła ją wątroba. W dokumentach było co innego | Agnieszka Kotulanka

Dwudziestego siódmego lutego dwa tysiące osiemnastego roku, pod kościołem w Legionowie, ktoś w tłumie rzucił płaczącemu mężczyźnie jedno zdanie przy stu świadkach. Polska od lat znała prostą wersję tej historii: on ją zostawił, ona tego nie udźwignęła. Wersja miała tylko jedną wadę — nie zgadzała się z datami. W tym filmie prześledzimy całą drogę Agnieszki Kotulanki: wojskowy dom w Legionowie, warszawską szkołę teatralną, Teatr Współczesny, dwa lata emigracji w Toronto i dwuletnią córkę zostawioną u dziadków, szesnaście lat w roli Krystyny Lubicz, Telekamerę od widzów i rolę, którą współautorka serialu nazwała pocałunkiem śmierci. Sprawdzimy pięć wersji winy — i zobaczymy, dlaczego każdy świadek wskazywał kogoś innego. Materiały: wspomnienia Tomasza Stokingera, Ilony Łebkowskiej, Kai Paschalskiej, wpis Joanny Szczepkowskiej, publikacje prasowe i archiwalne wywiady. Wersje niepotwierdzone oznaczamy jako relacje, nie jako fakty. ROZDZIAŁY 00:00 Dokument, który przeczył nagłówkom 02:15 Legionowo, luty dwa tysiące osiemnastego 03:51 Trzy daty, które nie pasują do wersji tłumu 05:21 Dom podpułkownika Kotuły 08:53 Szkoła teatralna i pierwszy sygnał 10:05 Teatr Współczesny, ślub, dzieci 13:23 Rok osiemdziesiąty dziewiąty: decyzja 15:09 Toronto — dwa lata bez języka 18:02 Wrocław i powrót do kraju 20:17 Romans, rozwód, pierwszy powrót do żony 22:50 Chude lata i ciemna kabina dubbingu 25:08 Telefon z telewizji: „Klan” 27:07 Telekamera i złota klatka 30:57 Paweł Wawrzecki i życie w poczekalni 33:55 Kołobrzeg, wrzesień dwa tysiące drugiego 34:36 Rozstanie i spór, kto kogo zostawił 37:37 Co widziała ekipa na planie 39:42 Kieliszek wykreślony ze scenariusza 41:06 Dwa tysiące trzynasty: przestaje przychodzić 42:02 Lotnisko, na którym Krystyna nie wysiadła 44:46 Zdjęcie z warszawskiej ulicy 46:17 Michał, Kasia i rachunek za terapię 48:44 Luty dwa tysiące osiemnastego 49:21 Co naprawdę było w rozpoznaniu 51:17 Pogrzeb — tym razem ze wszystkim, co wiemy 52:47 Dwa słowa Joanny Szczepkowskiej 54:45 Pięć wersji winy obok siebie 56:38 Odpowiedź, której nikt nie chciał usłyszeć 57:40 Książka, której dzieci nie sprzedały