Ahmet ERYILMAZ - Fecr Sûresi (89), 15-30. & 25.03.2026 Çrş.

Fecr Sûresi: 89. 15. «İnsan var ya, Rabbi kendisini imtihân edip de ikrâmda bulunduğunda ve (bolca) nimet verdiğinde «Rabbim bana ikram etti» der.» 89. 16. «Onu imtihân edip de rızkını daralttığında/kıstığında ise «Rabbim beni horladı/önemsemedi» der.» 89. 17-20. «Hayır! Doğrusu siz yetîme ikrâm etmiyorsunuz, yoksulu doyurmaya birbirinizi teşvîk etmiyorsunuz. Harâm helâl demeden mîrâsı yiyorsunuz. Malı da aşırı biçimde seviyorsunuz.» 89. 21-22. «Ama, yeryüzü parça parça döküldüğü, Rabbin(in emri) geldiği ve melekler de saf saf dizildiği zaman (her şey ortaya çıkacaktır).» 89. 23. «O gün cehennem getirilir, insan yaptıklarını birer birer hatırlar; fakat bu hatırlamanın ne faydası var..!» 89. 24. «(İşte o zaman insan) Keşke bu (ebedî âhiret) hayatım için, bir şeyler yapıp gönderseydim!» der.» 89. 25. «Artık o gün, Allâh’ın edeceği azâbı, hiç kimse edemez.» 89. 26. «O’nun vuracağı zinciri/bağı da, hiç kimse vuramaz.» 89. 27-30. «Ey itmi’nâna erişmiş/huzûra kavuşmuş nefis! Sen O´ndan hoşnûd, O da senden hoşnûd olarak Rabbine dön! (Seçkin, samîmî) Kullarım arasına katıl ve cennetime gir!»