|ครูบาทุย จักวโร |ด้ายธัม
ด้ายธัม и คลื่นแห่งปัญญา
0:00 / 0:00
|ครูบาทุย จักวโร |ด้ายธัม
11 168 просмотров · 9 дней назад
ด้ายธัม и คลื่นแห่งปัญญา
11 168 просмотров · 9 дней назад
|ครูบาทุย จักวโร |ด้ายธัม #ธรรมะ #ธรรมะสอนใจ #ธรรมะก่อนนอน #ธรรมะเพื่อชีวิต #ข้อคิดธรรมะ
สรุปย่อเนื้อหาจากคลิป :
การกราบไหว้ที่ถูกต้อง [00:57]:
การกราบพระ เจดีย์ หรือต้นโพธิ์ ควรทำเพื่อ ระลึกถึงพระคุณ คุณงามความดี และเป็นกำลังใจในการปฏิบัติธรรม [01:31]
อย่ากราบเพื่อวิงวอนร้องขอ บารมี ความรวย หรือให้หายป่วย เพราะสิ่งเหล่านี้ไม่อาจเกิดขึ้นได้หากไม่ลงมือทำหรือสร้างเหตุด้วยตนเอง [01:55]
การรักษา "สมมุติ" (เช่น การกราบ เสื้อผ้า Rules ต่างๆ) เป็นเรื่องสำคัญ เพื่อให้เป็นแบบอย่างแก่คนรุ่นหลัง แต่เมื่อถึงขั้น "วิมุตติ" แล้วจะไม่ยึดติดในสมมุติ [02:42]
จุดสูงสุดของพุทธศาสนา [08:20]:
ไม่ใช่เรื่องอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์เหนือมนุษย์ แต่คือ การเป็น "คนธรรมดา" ที่มีสติสมบูรณ์ (มหาสติ) [08:30]
เป็นคนที่อยู่กับความจริงได้ ไม่ว่าจะสุขหรือลำบาก มีสติ สมาธิ ศีล ปัญญา เกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติและไม่ยึดติดในสิ่งเหล่านั้น (มองเป็นอนัตตา) [10:04]
เจตนาและการยึดติดข้อปฏิบัติ [15:58]:
การปฏิบัติธรรมเน้นย้ำที่ เจตนาภายใน มากกว่าเปลือกนอก [15:58]
หากยึดติดใน ศีล/พระวินัย แบบหลงผิด จนนำไปจับผิดผู้อื่น หรือทำตัวเคร่งต่อหน้าแต่กิเลสหนาหลับหลัง ก็นับว่ายังไม่มีศีลที่แท้จริง [16:12]
การดำเนินชีวิตต้องรู้จักพลิกแพลงตามสถานการณ์จริง โดยไม่หลอกตัวเองและผู้อื่น [15:44]
ตอบคำถามสภาวธรรม & การปฏิบัติ [20:43]:
การดูลมหายใจ (อานาปนสติ): ให้ใช้ความรู้สึกสัมผัสลมเข้า-ออก ไม่ใช่ใช้ตาเนื้อจ้องมองปลายจมูก เพราะจะทำให้ปวดตา [20:49]
หลงติดดี (กุศลสังกัปปะ / ปฐมฌาน): เมื่อภาวนาได้ระดับหนึ่ง จิตมักผุดธรรมะ ความรู้ หรืออยากสอนผู้อื่น เป็นเรื่องปกติที่ผู้ฝึกต้องเจอและเรียนรู้ที่จะปล่อยวาง [30:40]
อาการจิตหลุด / ผีอำ: สู้ด้วย สติ ที่ต่อเนื่อง จะช่วยให้ไม่ตระหนกและหลุดจากสภาวะอุปาทานได้ [33:13]
การวางใจ: คือการรู้เท่าทันความคิด กิเลส ความโลภ ความโกรธของตนเอง เมื่อเห็นโทษจะเข้าสู่ความเป็นกลาง (มัชฌิมาปฏิปทา) ได้เอง [23:02]
อานิสงส์ของอานาปนสติ [45:38]:
หากหมั่นฝึกเจริญสติรู้ลมหายใจอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ตื่นนอนจนหลับ ย่อมมีอานิสงส์ใหญ่ [45:44]
สภาวะนี้เป็นทางเดินสู่อนาคามีผลหรือบรรลุพระอรหัตตผลได้ในที่สุด [46:01]