Επί των ποταμών Βαβυλώνος | By the Rivers of Babylon

ΨΑΛΜΟΣ 136 «Ἐπὶ τῶν ποταμῶν Βαβυλῶνος». Ψάλλουν πατέρες του Ιερού Κελλίου Aγίου Ιωάννου του Θεολόγου, Αγίου Όρους Psalm 137 "By the rivers of Babylon" Chanted by the fathers of the Holy Cell Saint John the Theologian, Mount Athos. Κάνετε εγγραφή στο κανάλι και πατήστε το καμπανάκι για να ειδοποιείστε αυτόματα για τις νέες αναρτήσεις, εδώ:    / @theuncutmountain   Subscribe to the channel and press the bell icon so you'll be notified when new videos are published, here:   / @theuncutmountain   Ψαλμός 136 Τῷ Δαυΐδ ῾Ιερεμίου. Ἐπὶ τῶν ποταμῶν Βαβυλῶνος ἐκεῖ ἐκαθίσαμεν καὶ ἐκλαύσαμεν ἐν τῷ μνησθῆναι ἡμᾶς τῆς Σιών. 2 ἐπὶ ταῖς ἰτέαις ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐκρεμάσαμεν τὰ ὄργανα ἡμῶν· 3 ὅτι ἐκεῖ ἐπηρώτησαν ἡμᾶς οἱ αἰχμαλωτεύσαντες ἡμᾶς λόγους ᾠδῶν καὶ οἱ ἀπαγαγόντες ἡμᾶς ὕμνον· ᾄσατε ἡμῖν ἐκ τῶν ᾠδῶν Σιών. 4 πῶς ᾄσωμεν τὴν ᾠδὴν Κυρίου ἐπὶ γῆς ἀλλοτρίας; 5 ἐὰν ἐπιλάθωμαί σου, ῾Ιερουσαλήμ, ἐπιλησθείη ἡ δεξιά μου· 6 κολληθείη ἡ γλῶσσά μου τῷ λάρυγγί μου, ἐὰν μή σου μνησθῶ, ἐὰν μὴ προανατάξωμαι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ ὡς ἐν ἀρχῇ τῆς εὐφροσύνης μου. 7 μνήσθητι, Κύριε, τῶν υἱῶν ᾿Εδὼμ τὴν ἡμέραν ῾Ιερουσαλὴμ τῶν λεγόντων· ἐκκενοῦτε, ἐκκενοῦτε, ἕως τῶν θεμελίων αὐτῆς. 8 θυγάτηρ Βαβυλῶνος ἡ ταλαίπωρος, μακάριος ὃς ἀνταποδώσει σοι τὸ ἀνταπόδομά σου, ὃ ἀνταπέδωκας ἡμῖν· 9 μακάριος ὃς κρατήσει καὶ ἐδαφιεῖ τὰ νήπιά σου πρὸς τὴν πέτραν. Psalm 137 1 By the rivers of Babylon, there we sat down, yea, we wept, when we remembered Zion. 2 We hanged our harps upon the willows in the midst thereof. 3 For there they that carried us away captive required of us a song; and they that wasted us required of us mirth, saying, Sing us one of the songs of Zion. 4 How shall we sing the LORD's song in a strange land? 5 If I forget thee, O Jerusalem, let my right hand forget her cunning. 6 If I do not remember thee, let my tongue cleave to the roof of my mouth; if I prefer not Jerusalem above my chief joy. 7 Remember, O LORD, the children of Edom in the day of Jerusalem; who said, Rase it, Rase it, even to the foundation thereof. 8 O daughter of Babylon, who art to be destroyed; happy shall he be, that rewardeth thee as thou hast served us. 9 Happy shall he be, that taketh and dasheth thy little ones against the stones. Είθισται την Κυριακή της Απόκρεω και την Κυριακή της Τυρινής να ψάλλεται στην εκκλησία ο πολυέλεος «Επί τον ποταμόν Βαβυλώνος». Ο Ψαλμός 136 είναι ο ψαλμός της εξορίας. Ένα θλιβερό άσμα τον Ισραηλιτών που το έψαλλαν κατά τη βαβυλώνια αιχμαλωσία τους καθώς σκέφτονταν την ιερή πόλη τους, την Ιερουσαλήμ. Από τότε ο ψαλμός αυτός έγινε ο ψαλμός του ανθρώπου, που συνειδητοποιεί την αποξένωση του από το Θεό και θρηνεί σαν άλλος Αδάμ για την έξωσή του από την «τρυφή του Παραδείσου». Η σύνθεση του ύμνου σε τρίτο ήχο, είναι του Χουρμούζιου Γεωργίου του Χαρτοφύλακος, ενός εκ των τριών δασκάλων της νέας μεθόδου της Βυζαντινής Μουσικής.