Donosił na Pyjasa przez rok. Osiem dni po jego śmierci podpisał deklarację w jego obronie

7 maja 1977 roku w bramie kamienicy przy ul. Szewskiej 7 w Krakowie znaleziono ciało 23-letniego Stanisława Pyjasa, studenta UJ i współpracownika KOR. Dwa dni wcześniej zgłosił prokuraturze, że dostaje listowne groźby. Na kilka dni przed śmiercią mówił, że ktoś z jego grupy donosi. Miał rację. Był to jego najbliższy przyjaciel Lesław Maleszka, TW „Ketman". Wyszło to na jaw dopiero w listopadzie 2001 roku. Za śmierć Pyjasa nikt nigdy nie został skazany. 🔔 Subskrybuj kanał — nowe odcinki o dokumentach epoki. 👍 Zostaw łapkę w górę — w ten sposób pomożesz w pracy z archiwami. 💬 Zostawiaj pytania i wersje w komentarzach. 📢 Dziel się filmem — razem chronimy pamięć historyczną. ZASTRZEŻENIE: Odcinek opiera się na faktach udokumentowanych — postanowieniach prokuratury, publikacjach i ustaleniach Instytutu Pamięci Narodowej, publicznych oświadczeniach uczestników wydarzeń oraz relacjach prasowych. Fakt współpracy Lesława Maleszki ze Służbą Bezpieczeństwa jest ustalony i został przez niego publicznie potwierdzony w tekście opublikowanym 13 listopada 2001 roku. Żaden organ nigdy nie ustalił związku między jego działalnością a śmiercią Stanisława Pyjasa i nie stawiano mu w tej sprawie zarzutów. Za śmierć Stanisława Pyjasa nikt nie został skazany. Przedstawione w odcinku wersje dotyczące motywów są hipotezami i ocenami, a nie faktami stwierdzonymi przez sąd. Materiał ma cel dokumentalno-edukacyjny i nie stanowi oskarżenia wobec żadnej osoby. ŹRÓDŁA: publikacje i komunikaty Instytutu Pamięci Narodowej, w tym oddziału w Krakowie; postanowienie o umorzeniu śledztwa z 15 września 1977; list otwarty działaczy krakowskiego SKS, „Rzeczpospolita", 6 listopada 2001; L. Maleszka, „Byłem Ketmanem", „Gazeta Wyborcza", 13 listopada 2001; film dokumentalny „Trzech kumpli", reż. Ewa Stankiewicz i Anna Ferens, 2008; portal dzieje.pl; depesze Polskiej Agencji Prasowej. #Pyjas #AgentKetman #SKS