Kör Baykuş: Yalnızlık, insanın kendine yazdığı uzun bir mektuptur.

Kör Baykuş (Bûf-i Kûr), 20. yüzyıl İran edebiyatının kurucu metinlerinden biri olarak kabul edilen, modernist ve varoluşçu temaları merkezine alan çarpıcı bir romandır. 1936 yılında yayımlanan eser, Doğu anlatı geleneği ile Batı modernizminin estetik imkânlarını özgün bir biçimde sentezler. Roman, zaman ve mekânın belirgin sınırlarını ortadan kaldıran parçalı kurgusu, bilinç akışı tekniğine yaklaşan iç monologları ve yoğun sembolizmi ile dikkat çeker. Metnin merkezinde, kimliği belirsiz bir anlatıcının yalnızlık, yabancılaşma, ölüm ve boşluk duygusu etrafında şekillenen içsel çözülüşü yer alır. Anlatıcı, gerçeklik ile sanrı arasında gidip gelen algı dünyasında, kadın imgesi üzerinden ulaşılamaz güzelliği ve kayıp masumiyeti arar. Romanın leitmotifleri arasında gölge, göz, ölüm, çürüme ve tekrar eden sahneler öne çıkar. Bu tekrarlar, bilinçdışının travmatik döngüsünü imler. Hidâyet’in eseri, hem bireysel bir ruh çözümlemesi hem de toplumsal bir yabancılaşma alegorisi olarak okunabilir. Metafizik sorgulamalarla örülü anlatı, insanın kendi gölgesiyle hesaplaşmasını dramatik bir yoğunluk içinde sunar. Bu yönüyle Kör Baykuş, yalnız İran edebiyatının değil, dünya modernist roman geleneğinin de kilometre taşlarından biridir. ‪@KitapYorumlarıPodcast‬ #sadıkhidayet #iran #iranedebiyatı #roman