سفر تنهایی من به کردستان| از بغض خداحافظی تا گرمای چای در خانه‌ی راننده تاکسی

وقتی فکر می‌کردم سفرم تمام شده، تازه نقطه‌ی اوجش شروع شد… در لحظه‌ی خداحافظی، مردم مهربان روستای گلین دورم جمع شدند و با شعر زیبای هه‌وارامانی بدرقه‌م کردند؛ شعری که با هر بیتش قلبم لرزید. درست همان موقع، راننده تاکسی‌ای که فقط قرار بود من را به مقصد برساند، با مهمان‌نوازی ناب کردی من را به خانه‌اش دعوت کرد؛ به یک فنجان چای کردی داغ و صمیمیتی که هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم. این ویدیو روایت لحظه‌هایی است که برای همیشه در ذهنم ماند؛ لحظه‌هایی پر از عشق، فرهنگ، موسیقی محلی و انسانیت واقعی مردم کردستان…