Dantehill - อาลัย (Sorrow) [Fansong] #อโยธยาเอยาวดี

รีบบันทึกกันนะ ไม่รู้จะโดนลบรึเปล่า Lyrics: จันทร์เจ้าเอย เคยวอนขอ หวังชะลอ เพลา อีกเพียงชั่วครา แสงนวลภา ลาหลับฝัน ก่อนตาเราพบพานม่าน ตะวัน โอ้… ดังสัมพันธ์สองเราผูกไว้ โอ้… ใยสุดท้ายคล้ายถูกพรากไป ใจคับเคืองยังเฝ้าตอกย้ำ ภาพจำนั้นไม่หวนกลับมา ตราบคราบน้ำตาจางหาย ท้องนภา มีไว้ใช่เพียงปกครอง ใจสุดตรอม ชอกช้ำกล้ำเกินจะเอ่ย ขอรำเพยจงพัด กลิ่นที่แสนคำนึง ใย ข้าจึงไม่อาจอยู่เคียงกายา สักวาบัลลังก์ดังตรวนโซ่ ตัวทนโท่ให้ชักใยใช่วิสัย กายเหนื่อยล้าก็มิอาจเอ่ยลาไป ต้องฝืนไว้ยิ้มยืน กลืนลงคอ นัยย์ตาทอดแว่นแก้วยังแตกซ้อน ภาพสะท้อนคือคนที่ตนต้าน ไม่อยากยลไฟผลาญราบแหลกลาญ สุดจะห้ามคำรนปนรำพึง อาณาแลกด้วยเลือดแลหยาดเหงื่อ สั่นระเรื่อคราชีวาถึงอาสัญ เหลือเพียงร่างไร้ใจให้จดจำ หากมาลากำมั่น ไม่คลายเอย ผ่านไป คำมั่นนั้นเหลือเพียงลมปาก ภาพฝันที่เคยร่วมวาด ไม่อาจสร้างและสรรค์ เหตุใด ยังห่วงหาแม้ชีวาสิ้น ในฤทัยยังถวิล อาลัยสุดท้ายสู่ผืนแผ่นดิน โอ้… เจ้ากุหลาบมอญ (หวังให้เป็นเจ้าเสมอ…) ม่านเมฆา ชาดคลุ้งชโลมอบอวล ไม่อาจรวม แผ่นฟ้าให้กลายเป็นหนึ่ง ขอรำเพยช่วยพัด กาลให้หวนคำนึง ยังพรั่นพรึงยามเราต้องเอ่ย คำลา โชคชะตาพาเราให้ต้องกล้ำกลืนสุดช้ำ สิ่งที่ทำ ไม่อาจทดแทนกันได้ สายธาราหลอกตา สิ่งสุดท้ายเป็นเพียงมายา คือเรื่องจริงที่ไม่อาจเปลี่ยนความโศกา (แม้สุดท้าย…) แม้ชะตาแบ่งเราให้กลายเป็นสอง เพียงขอรักข้า ฝาก ”ฝัง“ ไว้เคียงกลีบกุหลาบมอญ