Bir de Sen Olsaydın - ALİ ARSALAN

Gece yine üstüme geliyor, Kimse yok, sesim duvarlara çarpıyor. Herkes bir şekilde alışıyor yokluğuna, Ben alışamadım… Bir de sen olsaydın. Bir de sen olsaydın yanımda, Belki dünya susardı bu akşam. Herkes gitti, sen kalsaydın, Belki ben de kendimi bulurdum yeniden. Bir de sen olsaydın, Şu kalbim bu kadar yorulmazdı. Ben herkese sustum ama Bir tek sana susamazdım. Telefon elimde, arayamıyorum, İsmini yazıp yine silemiyorum. Giden sensin ama kalan benim, Her gün biraz daha eksiliyorum. Sokaklar aynı, geceler aynı, Değişen sadece biz olduk. Sen başka bir hayata karıştın, Ben anılara mahkûm olduk. Kimse bilmez içimdeki savaşı, Gülüşüm saklıyor bütün yarayı. “İyiyim” dedim herkese ama Sen bilirdin benim yalanlarımı. Bir de sen olsaydın yanımda, Belki dünya susardı bu akşam. Herkes gitti, sen kalsaydın, Belki ben de kendimi bulurdum yeniden. Bir de sen olsaydın, Şu kalbim bu kadar yorulmazdı. Ben herkese sustum ama Bir tek sana susamazdım. Şimdi kim anlatır bana beni? Kim toplar içimde kırılanları? Bir fotoğrafın kaldı elimde, Bir de söyleyemediğim “kal”larım. Belki zaman geçir her şeyi, Ama bazı izler silinmiyor. İnsan bazen unutmuş gibi yapıyor, Ama gece olunca yalan tutmuyor. Ben seni kaybetmedim sadece, Sen giderken bir yanımı da götürdün. Şimdi herkes “geçer” diyor, Keşke sen de burada olup bunu söyleseydin. Bir de sen olsaydın yanımda, Belki dünya susardı bu akşam. Herkes gitti, sen kalsaydın, Belki ben de kendimi bulurdum yeniden. Bir de sen olsaydın… Belki bu kadar yalnız olmazdım. Herkes hayatımdan geçti, Ben bir tek sende kalmıştım. Bir de sen olsaydın… Ben bir tek sende kalmıştım. ALİ ARSALAN