ghamar, amir jahed, قمرالملوک وزیری،امیر جاهد و درگاهی

بهارانه ۵: در بهار امید در مایه افشاری با صدای جاودان بانو قمر الملوک وزیری ترانه و آهنگ: استاد محمد علی‌ امیر جاهد تار: زنده یاد ارسلان درگاهی دوستان گرامی در ادامه مبحث بهارانه‌های ماندگار موسیقی‌ ایرانی ‌ بهارانه شماره ۵ را به ملکه آواز ایران، خواننده افسانه‌ای بانو قمر الملوک وزیری اختصاص داده ام. در مورد بانو قمر در این صفحه به تفصیل سخن رانده ایم و همه دوستان آگاهی‌ دارند که نام ایشان نه تنها به عنوان یک خواننده برجسته بلکه به عنوان یکی‌ از پیش گامان حقوق زنان ایران و کسانی‌ که جان خود را برای پیروزی بر جهل و واپسگرایی به خطر انداختند در تاریخ هنر ایران زمین نقش بسته است. ترانه و آهنگ این تصنیف از زنده یاد استاد محمد علی‌ امیر جاهد(۱۲۷۵-۱۳۵۶) است که کارهای ماندگار زیادی از ایشان در عرصه موسیقی‌ پر فروغ ایرانی موجود است. این تصنیف ماندگار با تار زنده یاد ارسلان درگاهی(۱۲۸۱-۱۳۵۲) که از دانش آموختگان مکتب درویش خان و مرتضی‌ خان نی‌‌ داوود هستند، به زیبایی‌ آراسته گشته است. با امید فضایی آزادتر برای همگی‌ بانوان شایسته ایرانی در بهاران آینده این تصنیف زیبا و ماندگار را پیش کش شما عزیزان مینمایم . در بهار امید - باید آنچه روئید از دریچه ی دل - دید و چید و بویید ...در کنار گلزار - از شراب گلنار یک دو جامی و چند بوسه از لب یار گو فلک نباشی ای جهان بپاشی (آسمان بپاشی) تا که نشنوم من بانگ دلخراشی جام باده ای چند - با نگار و دلبند نوش ُ زن به دنیا - پشت پا و لبخند کاین عروس گردون - وین انیس مجنون کی دهد دل و دست - جز به مردم ِدون این دوروزه خوش باش - بر حذر ز کنکاش جز به همدم خویش - راز دل مکن فاش ای دل جنونی بی سبب به خونی بگذرد به یک چرخ دوره کنونی دایم از چه نالی - بنده جاه و مالی "جاهد" این جهان است - خوابی و خیالی ای بشر چه هستی - غیر خود پرستی جز به حب دنیا - دل تو بر چه بستی