ยังเจ็บเหมือนเดิม-SOULexe

เก้าอี้ตัวเดิมยังหันเข้าหาประตู แก้วน้ำใบนั้นยังวางอยู่ที่เก่า ฝนซึมผ่านรอยร้าวบนกระจกสีเทา แต่ไม่มีเงาเธอเดินกลับมา ฉันเก็บคำลาไว้ใต้ลิ้น กลืนมันลงไปทุกคืนช้า ๆ ยิ่งทำเหมือนไม่เป็นอะไร ข้างในยิ่งพังลงมา ถ้าความคิดถึงฆ่าคนได้จริง ฉันคงไม่เหลือแม้ชื่อให้เรียก ยืนอยู่ตรงนี้ทั้งที่ใจแตกแหลก กอดความว่างเปล่าแทนเธอทุกวัน บอกตัวเองให้ลืมสักที แต่ทุกลมหายใจยังเจ็บเหมือนเดิม เสื้อคลุมของเธอยังพาดบนพนัก กลิ่นสบู่จางจางติดอยู่ในผ้า ฉันเปิดหน้าต่างรับลมเข้ามา เผื่อมันจะพัดเรื่องเราพ้นไป ฉันเก็บคำลาไว้ใต้ลิ้น กลืนมันลงไปทุกคืนช้า ๆ ยิ่งทำเหมือนไม่เป็นอะไร ข้างในยิ่งพังลงมา ถ้าความคิดถึงฆ่าคนได้จริง ฉันคงไม่เหลือแม้ชื่อให้เรียก ยืนอยู่ตรงนี้ทั้งที่ใจแตกแหลก กอดความว่างเปล่าแทนเธอทุกวัน บอกตัวเองให้ลืมสักที แต่ทุกลมหายใจยังเจ็บเหมือนเดิม ถ้าเธอได้ยินเสียงฉันจากที่ไกล ไม่ต้องหันกลับมา ไม่ต้องสงสาร แค่รู้ว่าคนที่เธอทิ้งไว้ ยังหัดอยู่กับคืนที่ยาวนาน ถ้าความคิดถึงฆ่าคนได้จริง ฉันคงไม่เหลือแม้ชื่อให้เรียก ยืนอยู่ตรงนี้ทั้งที่ใจแตกแหลก กอดความว่างเปล่าแทนเธอทุกวัน บอกตัวเองให้ลืมสักที แต่ทุกลมหายใจยังเจ็บเหมือนเดิม ยังเจ็บเหมือนเดิม... ยังเจ็บเหมือนเดิม...