Հերթը հասնում է «կորոլյոկին», կարտահանվի՞, թե՞...

Թումանյանի տարածաշրջանի հողը Լոռու մարզի ամենաբերրի հողերից է: Այստեղ այգիները շատ են: Դրանք մեծ տարածքներ են զբաղեցնում և գյուղացու եկամտի հիմնական աղբյուրն են: Արեն Ղումաշյանը արքայանարնջի «Արքայական» տեսակի մեծ այգիներ ունի, տիրապետում է մշակման առանձնահատկություններին, որակյալ բերք է ստանում: Թեև ծախսն ու չարչաչանքը մեծ են, սակայն Արենը չի ընկճվում: Հատկապես վերջին տարիներին նրա կրած վնասները շատ են: Անցած տարի կարկուտը ոչնչացրեց ամբողջ բերքը, այս տարի էլ արտահանման ճանապարհն է փակ: Արենը չի հանձնվում և շարունակում է մշակել այգիները՝ հույսով, որ իր աշխատանքի արդյունքը շուկա կհասնի։ Այսօր նրա այգիների բերքը սպասում է արտահանման ճանապարհի բացմանը։ Գյուղացու համար սա ոչ միայն բերքի, այլև տարիների աշխատանքի ու եկամտի հարց է։ Իսկ կառավարությունը ի՞նչ քայլեր է ձեռնարկելու, որպեսզի գյուղացու ամիսների աշխատանքը չմնա այգում ու չվերածվի հերթական կորստի։