Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ Η ΒΡΑΔΙΑ

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ Η ΒΡΑΔΙΑ Των ματιών σου το φως όταν δυναμωνει μοιαζει με μια θάλασσα ήρεμη βαθιά, και η καρδιά μου σαν φύλλο απλώνει για ό,τι δεν τόλμησε να σου πει παλιά. Αν είναι η αγάπη μας ένα αστέρι, τότε εσύ θα είσαι ο ουρανός· κρατάς το όνειρό μου στο χέρι κάνεις τον κόσμο μου πιο φωτεινό. Γιατί ποτε δεν σβήνει ό,τι αγγίζει η καρδιά, ούτε χάνεται στου κόσμου τη σιωπή· κι όταν θα ερθει η τελευταία η βραδιά, εμεις θα είμαστε μαζι μία ψυχή. Τα χρόνια μας πέρασαν σαν άνεμος γλυκός, μα η αγάπη μας δεν λύγισε στιγμή· έμεινε σαν φλόγα που νικάει τον πόνο και το φως που καίει βαθιά μες στην ψυχή. Οι μέρες χάθηκαν σε δρόμους και συνήθειες, μα κάθε βλέμμα σου είναι για εμενα παντα η αρχή, σαν δυο καρδιές που έμαθαν τις αλήθειες και κράτησαν αιώνια την επαφή. Κι αν η ζωή σιγά σιγά τελειώνει, αν ο χρόνος παίρνει σώμα και φωνή, εμείς θα είμαστε εκεί όπου ενώνει η αγάπη δύο ψυχές για πάντα μαζί. Γιατί ποτε δεν σβήνει ό,τι αγγίζει η καρδιά, ούτε χάνεται στου κόσμου τη σιωπή· κι όταν θα ερθει η τελευταία η βραδιά, εμεις θα είμαστε μαζι μία ψυχή.. Γιατί ποτε δεν σβήνει ό,τι αγγίζει η καρδιά, ούτε χάνεται στου κόσμου τη σιωπή· κι όταν θα ερθει η τελευταία η βραδιά, εμεις θα είμαστε μαζι μία ψυχή. N.R.