Βασίλισσα Ελεύθερος και Μόνος Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Μια προσπάθεια να μπερδέψω τα δυο κομμάτια...Ελπίζω να σας αρέσει! Με τα δόντια να κρατάει το θυμό του απ’ τα μάτια του να κρέμονται τα χρόνια. Ήρθαν δύσκολοι καιροί μες στο μυαλό του σε μια κίνηση έχασε όλα του τα πιόνια. Ήρθαν δύσκολοι καιροί μες στο μυαλό του Από `δω και πέρα μόνος σου Δίχως σχοινιά να σε κρατάνε Κρυψώνες για να σε χωράνε Ό,τι φοβόσουν, έχει γίνει πια ο δρόμος σου Ό,τι δεν πίστευες θα ζήσεις, είναι εδώ Η Βασίλισσα στα μαύρα πλησιάζει, του γελάει με τα χείλη της κομμάτια. Ένα ψέμα ανοίγει και τον αγκαλιάζει Και του δίνει δυο φιλιά στα δυο του μάτια Ένα ψέμα ανοίγει και τον αγκαλιάζει Σαν θαύμα που δε χάθηκα μέσα σε τόσα χρόνια Που δε με σήκωσε ψηλά ο δυνατός αέρας Σαν όνειρο που έφτασα εδώ και μου `χουν μείνει πιόνια Κι ακόμη η βασίλισσα παλεύει με το τέρας Τον φυσάει και σκορπάει το άρωμά του, τον χαϊδεύει και τα χρώματά του σβήνει. Τον τρυπάει με την γλώσσα στην καρδιά του Κι όλες του τις αναμνήσεις του τις πίνει Από `δω και πέρα ελεύθερος Σ’ ότι, καινούργιο σε παλιώσει Ό,τι παλιό σε ξανανιώσει Ένας ο ορίζοντας και δεν υπάρχει δεύτερος Άλλη μια νίκη και θα παίξεις τελικό Σαν θαύμα που δε χάθηκα μέσα σε τόσα χρόνια Που δε με σήκωσε ψηλά ο δυνατός αέρας Σαν όνειρο που έφτασα εδώ και μου `χουν μείνει πιόνια Κι ακόμη η βασίλισσα παλεύει με το τέρας Μαύρος έρωτας τον παίδευε όλη νύχτα, ότι ξόδεψε τα μάζεψε αιώνες. Το πρωί μια ευχή κρατούσε μες στα νύχια, να μην έρθουν οι επόμενοι χειμώνες. Το πρωί μια ευχή κρατούσε μες στα νύχια Τον φυσάει και σκορπάει το άρωμά του, τον χαϊδεύει και τα χρώματά του σβήνει. Τον τρυπάει με την γλώσσα στην καρδιά του Κι όλες του τις αναμνήσεις του τις πίνει Σαν θαύμα που δε χάθηκα μέσα σε τόσα χρόνια Που δε με σήκωσε ψηλά ο δυνατός αέρας Σαν όνειρο που έφτασα εδώ και μου `χουν μείνει πιόνια Κι ακόμη η βασίλισσα παλεύει με το τέρας