Ateş ile kar

Bahar ve kar... Sen... Geç kalan bir bahar, Ben... Dağlarında ki kar. Sen... Her mevsim açan gül, Ben... Kanadı kırık bülbül... Aşılmaz bu karlı yüce dağların, İçimde dinmeyen hasretin yakar. Sen ve ben gibi Ateş ile kar Aramızda buzlar Şu dağlar kadar ​Dönmüyor artık dünyam mevsimler durdu, Kardelen çiceklerim Sarardı soldu Bıraktın ardında kırık bir kalbi, Can çekişen aşkımız zamansız öldü.. Sen... Geç kalan bir bahar, Ben... Dağlarında ki kar. Sen... Her mevsim açan gül, Ben... Kanadı kırık bülbül... Aramızda sıra dağlar çöksede , Umudum yok artık tükendi bitti Biter bu soğuk kış elbet fırtına, Kavuşuruz belki bir gün mutlaka... Sen... Geç kalan bir bahar, Ben... Dağlarında ki kar. Sen... Her mevsim açan gül, Ben... Kanadı kırık bülbül... Sen ve ben, Bahar ve kar... Böyle yazılmışız kader, Yordu savurdu beni Bitmeyen bu deli rüzgar...