Cylex - Kırgın

Şarkı Sözü: Cylex - Kırgın Kimse sormadı… “İyi misin?” diye… Ben de sustum… Sanki iyiyim gibi… Bir ömür yük taşıdım, sırtım değil ruhum çöktü, İçimde bahar vardı, bütün dallarım döküldü. Gülüşümü kiraladım, acım bana miras kaldı, Ben herkese yetiştim de kendime geç kaldım. Sözlerin kurşun gibi, sustum, içime saplandı, Güvendiğim her limanda bir gemim daha parçalandı. Ne kadar kaçsam kendimden, gölgem peşimde kaldı, Ben hayatı affettim de hayat beni hiç anlamadı. Ah, bu kalp daha kaç kere kırılır? Kaç gece sabaha kadar kıvranır? Herkes gider, hatıralar kalır… İnsan en çok kendine yenilir… Beni benden aldılar! Gülüşümü çaldılar! Ben içimden ağlarken, Beni güçlü sandılar! Beni benden aldılar! Yaralarla bıraktılar! Ben bir ömür sevdim onları, Onlar bir günde unuttular! Dilimde bin cümle var, bir tanesini diyemem, İçimde fırtına kopsa, yüzümden belli edemem. Kırıldığım yerden değil, sustuğum yerden kanarım, Ben geceleri kaybolur, sabah kendimi ararım. Dostluk dedim, yük çıktı; sevgi dedim, iz kaldı, Her gelen bir şey götürdü, bende ne varsa azaldı. Aynı sokak, aynı şehir, değişen tek şey ben miyim? Herkes kendi yolunda da ben hâlâ dünün esiriyim. Ah, bu kalp daha kaç kere kırılır? Kaç gece sabaha kadar kıvranır? Herkes gider, hatıralar kalır… İnsan en çok kendine yenilir… Beni benden aldılar! Gülüşümü çaldılar! Ben içimden ağlarken, Beni güçlü sandılar! Beni benden aldılar! Yaralarla bıraktılar! Ben bir ömür sevdim onları, Onlar bir günde unuttular! Bir gün beni sorarlarsa… “Çok değişti,” dersin onlara. Kimse bilmez, ne kaybettim, Ben kendimi gömdüm yıllara… Beni benden aldılar! Gülüşümü çaldılar! Ben içimden ağlarken, Beni güçlü sandılar! Beni benden aldılar… Beni benden aldılar… Ben sustum… Onlar kazandıklarını sandılar… © Cylex