Παράνομο σημείωμα|Τεκμήριο|Έτσι (Άρης Αλεξάνδρου)

ΤΟ ΧΡΥΣΑΦΙ Τ’ ΟΥΡΑΝΟΥ ● THE GOLD IN THE SKY ● O OURO DO CÉU (2008) 13. Παράνομο σημείωμα ● Illegal Note ● Nota ilegal (Εισαγωγή: Keith Emerson, από “Πίνακες σε Έκθεση”, Μόδεστου Μουσόργσκη ● Intro: Keith Emerson in Modest Mussorgsky’s “Pictures at an Exhibition” – Emerson, Lake & Palmer) 14. Τεκμήριο ● Evidence ● Prova (Γέφυρα: Ludwig van Beethoven, “Πένθιμο εμβατήριο, 3η Συμφωνία” ● Bridge: Ludwig van Beethoven, “Marcia funebre, 3rd Symphony”) 15. Έτσι ● So ● Assim (με παραδοσιακό θέμα ● with a traditional theme) Άρης Αλεξάνδρου: ποίηση ● Μιχάλης Λουκοβίκας: μελοποίηση, ενορχήστρωση, παραγωγή Ares Alexandrou’s poetry composed, arranged, produced by Michales Loukovikas Ελένη Τσαλιγοπούλου, Αδρέας Καρακότας, Μιχάλης Λουκοβίκας: φωνές, φωνητικά | Κυριάκος Γκουβέντας: βιολί, βιόλα / Νικολός Δημόπουλος: φλάουτο / Βαγγέλης Ζωγράφος: κόντρα μπάσο arco / Χάρης Λαμπράκης: νέυ / Κώστας Μερετάκης: bendir, νταούλι, νακάρες, shaker / Τάσος Μισυρλής: τσέλλο / Δημήτρης Μπασλάμ: κόντρα μπάσο pizzicato / Θανάσης Μπιλιλής: πιάνο / Κοσμάς Παπαδόπουλος: κλαρινέτο / Δημήτρης Σαφαρίδης: oboe / Αλέξης Σταυρίδης: μπάσο κλαρινέτο / Παντελής Στόικος: καβάλ / Βίκη Χουζούρη: πιατίνια, τυμπάνια ● 13. Στο μηνίγγι έχουμε μια ραγισματιά κ’ η ματιά μας προχωράει / σαν τεθλασμένη πυρετού από πουλί σε φύλλο σαπισμένο. / Η ώρα δε μας παίρνει. Στήνουμε αυτί ν’ ακούσουμε τα νέα και μας τ’ αρπάζουνε βαριά τραυματισμένα σε πρόχειρα φορεία. Κάνουμε να μετρήσουμε τ’ αστέρια και πέφτουν στα λιθόστρωτα σαν ανάποδες πινέζες. Με μια μικρή ραγισματιά / επιμένω και τραβάω μες στις λάσπες ξεριζώνοντας κάθε μου βήμα / σαν ένα κούφιο δόντι. Ανασηκώνω τα πηγούνια των ανθρώπων βιαστικά το φως που απόμεινε στις κόχες των ματιών τους / ν’ αντιγράψω και κρύβω το σημείωμα / κατάσαρκα πάνω στην καρδιά για να δουν στη νεκροψία / πόσο λίγο ζήσαμε. See the poem's translation in "Periplus" ● Ver a tradução do poema em "Periplus":    • Nota ilegal / Παράνομο σημείωμα (Άρης Αλεξ...   ● 14. Μια μέρα τούτο το σημείωμα θα βρίσκεται πάνω στην έδρα τού δικαστηρίου δίπλα σε σκουριασμένους σιδεροσωλήνες οδηγούς ρητορικής σε χάρτες επιτελικούς κομμάτια ασβέστη από σπασμένα αγάλματα. Μια μέρα κι αυτό το σημείωμα θα βρίσκεται κιτρινισμένο πάνω στην έδρα δίπλα στα τεκμήρια σαν νεκροκεφαλή / τής δεκαετίας μου / που σεις δολοφονήσατε εσείς / πολεμοκάπηλοι / εσείς / ψευτοϊδεολόγοι. One day that very notebook will lie over there on the bench of the law-court next to corroded iron pipes and rusty tubes guides on rhetoric skill to ordnance surveys and maps to pieces of lime coming from statues broken up. One day this very notebook will lie over there as well off-white and pale next to the evidence just like a death’s head / of my own decade / that you’ve assassinated you / the war-mongers / you / the pseudo-ideologists. Um dia vai este caderno ‘star / pousado num banco qualquer de um tribunal ao pé de tubos velhos todos corroídos entre guias d’oratória ao pé de mapas militares da cal espalhada de qualquer estátua quebrada. Um dia vai este caderno / estar amarelado ao lado das outras provas como uma caveira / desta década que é minha impossível não notar / que foram vocês a matar vocês / da guerra traficantes / vocês / pseudo-ideologistas. ● 15. Έτσι – πάντα δίπλα στους καπνούς μέσα στα χαλάσματα μέσα στις πέτρες έτσι – πάντα δίπλα στους πνιγμένους στα κουρέλια τού ίσκιου μας μες στον χειμώνα έτσι – πάντα δίπλα στα ρινίσματα μιας ψιλής βροχής μέσα στη νύχτα που πριονίζει όλη νύχτα / τ’ ασημένια δέντρα τον μολυβένιο ουρανό / το χάρτινο φεγγάρι έχουμε μια ραγισματιά / κ’ η ώρα δε μας παίρνει να μας αγγίξει κάποτε σαν χάδι / ένα φτερό αυτοκινήτου. So – always next to smoke and fumes here amid the ruins among the stones so – always next to people drowned in the rags of our shadows into the winter so – always next to the filings of a drizzling rain into the night that is sawing all night / down the silver trees the leaden clouds in the sky / and the paper moon all of us have got a small crack/ and our time is running out for us to be caressed one day with a touch / by the splashboard of a car. Assim – sempre perto da fumaça por entre ruínas vou, por entre as pedras assim – sempre ao pé dos afogados nos farrapos de uma sombra vou, no frio inverno assim – sempre junto às limalhas de chuva miúda dentro da noite que vai serrando toda a noite / árvores de prata este pesado céu de chumbo / e a lua de papel a fractura ainda cá está / e tempo já não há p’r’alguma vez nos acariciar / o guarda-lamas de qualquer carro. (Adapted into English by Michales Loukovikas & Louise du Toit. ● Adaptação para português: Amélia Muge).