រឿង ចងចាំតែជាប្រពន្ធមួយគត់

*សង្ខេបរឿង៖ ចងចាំតែជាប្រពន្ធគេមួយគត់* *សាច់រឿងសង្ខេប៖* *នាយដូរ៉ាន់* ជាកូនកំព្រាក្រខ្សត់ មានចិត្តធម៌ បានជួយសង្គ្រោះកូនទន្សាយមួយក្បាលដែលរត់គេចភ្លៀងចូលផ្ទះ។ ទន្សាយនោះគឺជា *នាងសូរ៉ា* ជាទន្សាយមន្តអាគមដែលក្រឡាខ្លួនជាមនុស្ស ដើម្បីមកផ្តល់លាភសំណាង ៣ យ៉ាងដល់ដូរ៉ាន់ ជាការតបស្នង។ ពេលរស់នៅជាមួយគ្នា សូរ៉ាតែងតែបង្ខំប្រកាសប្រាប់អ្នកស្រុកថា នាងជា «ប្រពន្ធ» របស់ដូរ៉ាន់ ដើម្បីការពារគេពីស្រីៗផ្សេង និងជួយឱ្យគេទទួលបានសំណាង (មាស និងប្រាក់)។ ប៉ុន្តែតាមតួនាទី ពេលផ្តល់សំណាងគ្រប់ ៣ ដង នាងត្រូវចាកចេញ និងធ្វើឱ្យដូរ៉ាន់ភ្លេចរូបនាង។ *ចំណុចកែប្រែ និងការលះបង់៖* ដូរ៉ាន់បានលួចអានសៀវភៅមន្តអាគម និងដឹងពីបេសកកម្មនេះ។ នៅពេល «មេអំបៅមន្តអាគម» លេចខ្លួនមកឱ្យសុំពរចុងក្រោយ ដូរ៉ាន់មិនជ្រើសយកទ្រព្យសម្បត្តិ ឬមាសប្រាក់ឡើយ គេសុខចិត្តបាត់បង់មាសទាំងអស់ដែលមាន ហើយសុំត្រឹមតែបានរស់នៅជាមួយសូរ៉ាពេញមួយជីវិត ដោយជឿជាក់លើការខិតខំធ្វើការដោយកម្លាំងខ្លួនឯង។ *ទីបញ្ចប់៖* មន្តអាគមបានសម្រេចតាមបំណង ដោយលុបបាត់ការចងចាំភាគីអាគមទាំងអស់។ សូរ៉ាបានក្លាយជាមនុស្សលោកធម្មតា ហើយរស់នៅជាប្រពន្ធដ៏ស្មោះស្ម័គ្រ និងមានសុភមង្គលជាមួយដូរ៉ាន់ ដោយចងចាំត្រឹមតែថា នាងជាប្រពន្ធរបស់គេតែមួយគត់។ --- *អត្ថន័យអប់រំនៃរឿង (Moral Lessons)* ១. *តម្លៃនៃក្តីស្រឡាញ់ និងគ្រួសារធំជាងទ្រព្យសម្បត្តិ៖* ទ្រព្យសម្បត្តិ និងលុយកាក់មិនអាចទិញសុភមង្គលពិតប្រាកដបានឡើយ ការជ្រើសរើសមនុស្សដែលខ្លួនស្រឡាញ់ និងរួមសុខទុក្ខជាមួយគ្នា មានតម្លៃជាងមាសប្រាក់។ ២. *ការជឿជាក់លើកម្លាំងញើសឈាមខ្លួនឯង៖* លាភសំណាងដែលពិតប្រាកដ និងស្ថិតស្ថេរ គឺកើតចេញពីការខិតខំប្រឹងប្រែងធ្វើការងារដោយស្មោះត្រង់ និងមិនរង់ចាំតែសំណាងធ្លាក់ពីលើមេឃ។ ៣. *ចិត្តមេត្តា និងអំពើល្អនាំមកនូវផលល្អ៖* ការមានចិត្តអាណិតអាសូរ និងជួយសង្គ្រោះអ្នកដទៃ (ដូចដែលដូរ៉ាន់ជួយទន្សាយ) តែងតែនាំមកនូវវាសនាល្អ និងក្តីសុខត្រឡប់មកវិញជានិច្ច។