تکنوازی بیات ترک , چهارمضراب و قطعه ضربی

نغمه یا آواز بیات ترک (بیات زند) بخشی از دستگاه بزرگ شور است که در رپرتوآر غنی ویلن ایرانی جایگاه مهمی دارد. این اهمیت، گذشته از اصالتِ این نغمه تاریخی ، ناشی از امکان پرده گردانی به دستگاه ماهور هم هست. درجه سوم گام شور در بیات ترک، بیش از سایر درجات بگوش میرسد و نامگذاری بیات ترک هم بر اساس همین نت شاهد است. کوک ویلن در این تکنوازی ( بیات ترک راست کوک) ر.لا.دو.سل است که بر حسب مورد میتواند نیم یا یک پرده پایین تر از دیاپازن نواخته شود. این تکنوازی با الهام از آثار زنده یاد پرویز یاحقی( ضربی سنگین و آواز کوتاه) و زنده یاد اسدالله ملک ( چهارمضراب) نواخته شده است.