Xanctux - Topografia nicości

"Topografia nicości" Świat jako cień drganie w mej świadomości echo własnych myśli odbicie nieistniejącego zwierciadła wszelkie wartości, "dobro", "zło" martwe symbole wyryte na piasku zmyte zostaną deszczem nieistnienia solipsyzm ostatnią modlitwą wyszeptaną do siebie samego i nawet ona znika bez echa świat zamknięty w czaszce będącą ideą we śnie szaleńca który sam w sobie jest iluzją nie pozostaje nic nie ma zbawienia nie ma celu nie ma boga nie ma "nas" jest tylko 'ja' które drży w nicości pochłonięte negacją swego własnego istnienia nie istnieje fundament na którym wznosi się gmach sensu bóg - językiem strachu krzyż - ornamentem śmierci na początku była cisza i cisza była wszystkim a wszystko było i będzie Nicością gdyż świat nigdy nie powstał to co nazywacie stworzeniem jest tylko snem w którym śniący zapomniał że śni śmierć umysłu kresem wszechświata epilogiem którego nikt nie zauważy silentium ante te erat silentium post te erit silentium es tu... eksploracja rdzenia cierpienia kreowanie sensu egzystencji niczym dziecko malujące uśmiech na ścianie płonącego sierocińca a gdy nadejdzie koniec nie będzie aniołów ni demonów będzie cisza jedyna prawda, jaka kiedykolwiek istniała