Karadeniz Karadur

dumanlıdır dağlarım yâri anar ağlarım palamut diye çıktım yosun doldu ağlarım bağlarda dolaşırım bülbülle dalaşırım bir dağda bir gül açsa ilkin ben ulaşırım merhemim yok, yarayım gönüllerdir sarayım gönül ister sis olup tüm dağları sarayım yüce dağlar aşarım yar gönlünde yaşarım altın kafesten bıkan bülbüllere şaşarım karadeniz karasın yüreğimde yarasın ben çıktım gurbet ele kalanlara yarasın Karadeniz karadır yüreğimde yaradır serzenişim dağlara… Nazım, nazlı yaradır Trabzon’da aşım var Solaklı’da yaşım var Maraşlı yollarında… on üç on dört yaşım var mt