Gialo-gialo

ΓΙΑΛΟ- ΓΙΑΛΟ (Εις τον αφρό της θάλασσας) Ας χαμηλώ-, ας χαμηλώναν τα βουνά Να ’βλεπα το, να ’βλεπα το Λεβάντε Να ’βλεπα την Κεφαλλονιά και το ωραίο Ζάντε Γιαλό-γιαλό πηγαίναμε Κι όλο για σένα λέγαμε Γιαλό να πας, γιαλό να ’ρθεις Τα λόγια μου να θυμηθείς Εις τον αφρό, εις τον αφρό της θάλασσας Η αγάπη μου, η αγάπη μου κοιμάται Παρακαλώ σας κύματα, μη μου την εξυπνάτε Ζάκυνθος και Ζάκυνθος και Κεφαλονιά Κέρκυρα και Κέρκυρα και Λευκάδα, αυτά τα τέσσερα νησιά στολίζουν την Ελλάδα Από τον Α-, από τον Άγιο Λάζαρο Δε θα ξανά, δε θα ξαναπεράσω γιατί είναι μια μελαχροινή που μου μετράει το πάσο Ωραία που, ωραία που' ναι η Ζάκυνθος να' τανε πιο, να' τανε πιο μεγάλη που έχει τα σπίτια τα ψηλά κάτω στο περιγιάλι Το κομμάτι ανήκει στη συλλογή "Τραγουδιστάδες τση Ζάκυνθος ΙΙ", Πολυφωνικό (εκτέλεση από ντόπιους)