Vette Praat #96 Over duivels en details

Een podcast waarin we niet altijd onze microfoon meesjouwen, omdat we ook best achteraf verslag kunnen doen. Joost eindelijk de baard in de keel krijgt en de details te overweldigend waren. Niet van de lucht en dan niet eens gebakken. Voorspellingen uitkomen en echtgenotes teleurgesteld worden. De temperatuur of zijn het hardheidsgraden navenant kelderen dan wel oplopen. We een goede ouderwetse pensenkermis natuurlijk niet overslaan. Zo zijn we nu eenmaal niet. Wat een gezelligheid. Je de leiding beter kunt dempen en competitie voornamelijk om angst draait. Laten we het anders even uitleggen. Bladiebladiebla. Enzovoorts. En terug naar af. Of hoe je er een heel slecht lied van zou kunnen maken. Doen we niet. Lekker puh. Boter bij de vis. Links van de kerk en bij de derde rotonde de eerste afrit. Het klopt als een zwerende vinger. Die we dan weer niet willen linken aan de anale driehoek. Echt niet. Of hoe je je vermogen het beste toepast. Dat Marc de weg kwijt was, moge overduidelijk zijn. Zet je schrap, dan gaat Joost even los met zijn details. Komen we zo bij jullie terug. Daar zijn we weer en jawel hoor, hij is nog bezig. Over concenters en neuzen en nu ja, details dus. Waar vallen we eigenlijk over? Het is af. Denk ik. Het kraakt tot in zijn voegen, maar ja het blijft een spelletje. Met een los binnenwerkje voor de conditionering. Barst. Hoe lang levenslang is hoeft niet perse afhankelijk te zijn van hoe groot je betonnen terras is. Het is daarbij overigens wel belangrijk om altijd vriendelijk te zwaaien. Bedenken we en passant even hoe we Scheldewater zouden kunnen gebruiken als roestwering. En dat terwijl staalslakken dan weer niet meer mogen worden gebruikt als zeewering. De circulaire economie is nog niet helemaal rond. Zou het feit dat de Escaut zijn oorsprong vindt in het Franse land daar dan toch voor iets tussen zitten? Je zou van minder voorover vallen. Nieuwe wijn in oude zakken, of andersom voor wat het waard is. Een daktent in plaats van een daktank, het is een kwestie van tijdsgeest. Over tijdsgeest gesproken, wie kent de Autobianchi Primula nog? Wat klinkt als een duffe potplant is stiekem best wel een kekke automobiel. Aan de buitenkant dan toch. Binnenkanten schijnen wel eens uit elkaar te knappen, maar dan zitten we plots weer bij een heel andere auto. Nog een geluk dat Joost anders geaard is, wat je natuurlijk krijgt met een voorkeur voor automobielen met een positieve aarde. De positivist. Daar trekken we onze neus in het geheel niet voor op. Maar goed, wij vinden zelfs postbusjes leuk. Hoe was het ook alweer, alle maatschappelijke informatie via Postbus 51. Over leesten en hoe men geschoeid gaat. Grappig. We hebben het bijna nooit over muziek, maar Flodder de Musical, daar kan zelfs de SRV-man niet aan tippen qua uitmelken. Allen elders heen zou ik zeggen. Of blijf gewoon gezellig hier bij Vette Praat de podcast.