Een nieuwe tijd

“Een nieuwe tijd” [Intro – rustig, warme gitaar, zachte piano] Waar ooit alleen de stilte lag, onder de hemel, grijs en wijd, werd met de hand het land gemaakt, uit veen, uit water, uit de tijd. Een schop ging diep de aarde in, een kanaal sneed door het oude land, en langs het water groeide leven, met harde handen aan de kant. [Couplet 1] De turf werd uit de aarde gehaald, gedroogd in wind en zonneschijn, geladen op de oude schepen, om warmte voor een ander te zijn. Van Drenthe tot Oost-Groningen, liep water als een lange draad, langs dorpen die langzaam ontstonden, waar iedere dag weer verder gaat. [Pre-Chorus] En wat vandaag nog leeg kan lijken, kan morgen weer een begin zijn. Want onder iedere oude laag ligt ergens opnieuw het licht. [Refrein – mannenstem, dameskoor zacht op de laatste regels] Want het leven valt en staat, en soms verlies je wat je had. Maar wie weer opstaat en verder gaat, vindt nieuwe wegen op zijn pad. Dameskoor: Er komt een nieuwe dag, er komt een nieuwe tijd. Mannenstem: De aarde houdt haar geheimen vast, maar geeft ons steeds weer ruimte. [Couplet 2] De schepen voeren door de wijken, de kanalen brachten het voort, waar eens het veen de wereld bedekte, werd later graan en arbeid voortgebracht. Maar tijden keren, bronnen drogen, wat waarde had verliest zijn macht. De turf maakte plaats voor andere brandstof, en weer veranderde de kracht. [Pre-Chorus] En wie alleen naar vroeger kijkt, ziet misschien wat verloren ging. Maar wie voorbij die oude grens kijkt, ziet waar een nieuwe toekomst begint. [Refrein] Want het leven valt en staat, en soms verlies je wat je had. Maar wie weer opstaat en verder gaat, vindt nieuwe wegen op zijn pad. Dameskoor: Er komt een nieuwe dag, er komt een nieuwe tijd. Mannenstem: De aarde houdt haar geheimen vast, maar geeft ons steeds weer ruimte. [Instrumentale tussenpassage – gitaar, piano, drums langzaam opbouwend] [Bridge – bijna gesproken, daarna zang] Wat onder onze voeten ligt, is ouder dan wij ooit kunnen zijn. Het landschap draagt zijn eigen verhaal, van water, arbeid, vuur en pijn. Maar niets blijft zoals het was, geen mens, geen land, geen tijd. Wie durft te vallen en weer op te staan, maakt ruimte voor verandering. Dameskoor – steeds sterker: Sta op… sta op… er is een nieuwe weg… [Couplet 3 – warmer en hoopvoller] Nu liggen de oude kanalen nog altijd onder dezelfde lucht. De bomen groeien langs het water, de wind neemt oude verhalen mee. Wat eens begon met turf en schepen, werd landbouw, dorp en industrie. En na iedere grote verandering ontstond opnieuw een mogelijkheid. [Refrein – groter] Want het leven valt en staat, en soms verlies je wat je had. Maar wie weer opstaat en verder gaat, vindt nieuwe wegen op zijn pad. Dameskoor: Er komt een nieuwe dag, er komt een nieuwe tijd. Mannenstem: Wat gisteren nog onmogelijk leek, kan morgen werkelijkheid zijn. [Finale – langzaam uitbouwen] Mannenstem: Dus kijk niet alleen naar wat verdween, kijk ook naar wat er groeien kan. Dameskoor: Er is altijd een nieuwe morgen… Mannenstem: Want uit de grond komt steeds opnieuw een verhaal dat verder wil. Dameskoor: Sta op… sta op… Mannenstem: Het verleden is geen einde, maar een weg naar wat nog komt. Allen: Want wie blijft geloven in morgen, vindt altijd weer een nieuwe toekomst. [Outro – piano, warme elektrische gitaar, dameskoor zacht] Een nieuwe dag… een nieuwe tijd… een nieuwe toekomst…