Στο τέλος θα καταστραφώ...

#greeksong , #λαϊκό , #λαϊκότραγούδι ΣΤΙΧΟΙ: Κοιτάζω το ρολόι, η ώρα έχει πάει δύο στους δρόμους της αγάπης μας το φως έχει σβηστεί. Σε βλέπω να δακρύζεις μες στο κρύο κι η ενοχή δυνατά το κορμί μας διαπερνά. Κρυβόμαστε στις σκιές, στο πιο βαθύ σκοτάδι για μια στιγμή μαζί σου που αξίζει μια ζωή. Μαζί σου είναι παράδεισος το κάθε βράδυ και κόλαση η ώρα που θα έρθει η αυγή. Είμαστε ένα λάθος που το κάνω με μανία ένας έρωτας κρυφός, μια παράνομη ιστορία. Σταμπάρισες τα χείλη μου, μου πήρες το μυαλό κι ας ξέρω πως στο τέλος θα καταστραφώ. Το ξέρω πως ανήκεις πια σε άλλη αγκαλιά πως σβήνεις τα μηνύματα προτού να πας εκεί. Μα όταν με φιλάς ξεχνάω τα παλιά και γίνεσαι για μένα η μοναδική τροφή. Δανείζομαι τον χρόνο, τις ώρες που σου περισσεύουν κλέβω στιγμές που ανήκουνε σε άλλον άνθρωπο. Τα βλέμματα του κόσμου πλέον με αγριεύουν μα να σε απαρνηθώ, σου λέω, είναι αδύνατο. Είμαστε ένα λάθος που το κάνω με μανία ένας έρωτας κρυφός, μια παράνομη ιστορία. Σταμπάρισες τα χείλη μου, μου πήρες το μυαλό κι ας ξέρω πως στο τέλος θα καταστραφώ. Ας μας δικάσει ο κόσμος, ας γίνουμε θυσία δεν έχει αυτή η αγάπη καμία λογική. Για μένα η ζωή μου δεν έχει σημασία αν δεν σε έχω δίπλα μου έστω για μια στιγμή. Στο τέρμα της βραδιάς η πόρτα του αμαξιού θα κλείσει θα φύγεις με τις τύψεις να σου καίνε την καρδιά. Ο έρωτάς μας όμως ποτέ δεν θα σβήσει θα ζει μες στα κρυφά μας τα φιλιά. Είμαστε ένα λάθος που το κάνω με μανία ένας έρωτας κρυφός, μια παράνομη ιστορία. Σταμπάρισες τα χείλη μου, μου πήρες το μυαλό κι ας ξέρω πως στο τέλος θα καταστραφώ.