ବାଇଆ ମନ ବାଇଆ ହେଲୁ ଶାସ୍ତ୍ର ପୋଥିରେ baia mana baia helu sastra pothire @SL581/S84

ବାଇଆ ମନ ବାଇଆ ହେଲୁ ଶାସ୍ତ୍ର ପୋଥିରେ baia mana baia helu sastra pothire @SL581/S84 #songstockroom #manabodhagita ଏହି ଗୀତଟି ଏକ ଗଭୀର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଭଜନ। ଏଥିରେ ପରମାତ୍ମା (ଭଗବାନ) ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି କହୁଛନ୍ତି ଯେ ମୋତେ କେବଳ ଶାସ୍ତ୍ର, ତର୍କ, ଜଟିଳ ସାଧନା କିମ୍ବା ବାହ୍ୟ ଆଚାରରେ ଖୋଜିଲେ ପାଇବ ନାହିଁ; ମୁଁ ସରଳ, ନିର୍ମଳ ହୃଦୟରେ ବାସ କରେ। ପ୍ରଥମ ପଦ "ବାଇଆ ମନ ବାଇଆ ହେଲୁ ଶାସ୍ତ୍ର ପୋଥିରେ..." ଏଠାରେ "ବାଇଆ ମନ" ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଭ୍ରମିତ ମନ। ଭଗବାନ କହୁଛନ୍ତି— ତୁମେ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ପୋଥିରେ ମୋତେ ଖୋଜୁଛ। କେବଳ ପୂଜାପାଠ ଓ ବାହ୍ୟ କ୍ରିୟାକଳାପରେ ମୋର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱରୂପ ମିଳେ ନାହିଁ। ମୋର ପ୍ରକୃତ ସ୍ୱରୂପକୁ କେହି ଚକ୍ଷୁରେ ଦେଖିପାରେନାହିଁ, କାରଣ ମୁଁ ନିରାକାର, ଅନନ୍ତ ଓ ଅଗୋଚର। ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦ "ମୁନି ଋଷି ଯୋଗୀଜନ କେତେ ତପ କରି..." ଏଠାରେ କୁହାଯାଇଛି— ବଡ଼ ବଡ଼ ଋଷି, ମୁନି ଓ ଯୋଗୀମାନେ ତପସ୍ୟା କରିଛନ୍ତି। ତଥାପି ସେମାନେ ଭଗବାନଙ୍କ ଅନନ୍ତ ରହସ୍ୟକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଝିପାରିନାହାନ୍ତି। ଭଗବାନଙ୍କ କିଛି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖି ଅନେକ ଦର୍ଶନ ଓ ମତବାଦ ଗଠନ ହୋଇଛି। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଅସଲି ସ୍ୱରୂପ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୁପ୍ତ ରହିଛି। ଅର୍ଥାତ୍, କେବଳ ବୁଦ୍ଧି ଓ ତର୍କ ଦ୍ୱାରା ଭଗବାନଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜାଣିହେବ ନାହିଁ। ତୃତୀୟ ପଦ "ଜଣା ଅଜଣାତେ ମୋତେ ଦେଖି ନ ଦେଖୁଛ..." ଏହା ଗୀତର ସବୁଠାରୁ ଗଭୀର ଅଂଶ। ଭଗବାନ ସର୍ବତ୍ର ଅଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମନୁଷ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିପାରୁନାହିଁ। ଜ୍ଞାନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅହଂକାର ଓ ଅଜ୍ଞାନର ଆବରଣ ରହିଯାଏ। ଭଗବାନଙ୍କୁ ପାଇବା ପାଇଁ ଜଟିଳ ତର୍କ କିମ୍ବା କଠିନ ପଦ୍ଧତିର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ସରଳତା, ନିଷ୍କପଟତା ଓ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଅନୁଭବ କରାଯାଇପାରେ। ଗୀତର ମୂଳ ବାର୍ତ୍ତା ଏହି ଗୀତ କହୁଛି ଯେ— ଭଗବାନ କେବଳ ପୋଥି କିମ୍ବା ତର୍କର ବିଷୟ ନୁହେଁ। ବାହ୍ୟ ଆଚାର ଅପେକ୍ଷା ଅନ୍ତରର ଭକ୍ତି ଅଧିକ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଅହଂକାର ଓ ଜଟିଳତା ଭଗବାନଙ୍କୁ ପାଇବାରେ ବାଧା। ସରଳ, ନିର୍ମଳ ଓ ପ୍ରେମମୟ ହୃଦୟରେ ଭଗବାନଙ୍କ ଦର୍ଶନ ହୁଏ। ଭଗବାନ ସର୍ବତ୍ର ବିଦ୍ୟମାନ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କୁ ଅନୁଭବ କରିବା ପାଇଁ ଅନ୍ତରଦୃଷ୍ଟି ଆବଶ୍ୟକ। ଏହି ଭଜନର ଭାବଧାରା ଓଡ଼ିଆ ଭକ୍ତି ସାହିତ୍ୟରେ ସନ୍ଥ ଭୀମ ଭୋଇ ଓ ମହିମା ଧର୍ମର "ଶୂନ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମ" ତତ୍ତ୍ୱ ସହ ବହୁତ ମେଳ ଖାଏ—ଯେଉଁଠାରେ କୁହାଯାଏ ଯେ ପରମ ସତ୍ୟକୁ ବାହାରେ ନୁହେଁ, ନିଜ ଅନ୍ତରରେ ଖୋଜିବା #ବାଇଆ_ମନ_ବାଇଆ_ହେଲୁ #TattwaGeeta #OdiaBhajan #MahimaDharma #AlekhMahima #OdiaDevotional #OdiaSpiritualSong #BhaktiGeeta #OdiaSatsang #JagannathBhajan #OdiaTatwaGeeta #OdiaBhakti #OdiaCulture #SpiritualOdia #OdiaMusic