Unuttuğum Sesimle Kesiyorum İpleri - Meltem Terzioğlu | Yorum - Mehmet Bayram

Şiir: Unuttuğum Sesimle Kesiyorum İpleri | Meltem Terzioğlu Yorum: Mehmet Bayram Müzik: Zinnur Parlak | Yalnızlığın Tınısı sosyal medyada şiirce:   / siircemevzular     / siircemevzular     / siircemevzular     / siircemevzular   ©studioparzin Kabuk tutmaz odaların kapısıyım, gözlerimde yangın dudağımda geceden kalma sükûtun izi, birlikte kanatıyoruz aklımı alnımı birlikte yarıyoruz içime dolan kalabalığı asıyoruz o ağaca dalları puslu, damarları ölüme yaslı o ağaca bir öpücükle konuyoruz yırtıyorum suskunluğun sırtını, kör bir bıçak geçiyor yolumdan yolum kör bir pusulanın kalbine düşüyor, küskün bir kuzey dolanıyor kanatlarımda kırık bir ten, kayıp bir yön, çukur bir is kalıyor geriye uçmak, uzak bir ihtimal artık kendimden üstüme düşen binbir aynanın yüzüne sırıtıyorum göğsümün teriyle ellerimde çizikler, kalbimde galibi meçhul bir savaşın habercisi yorgunluklar üşüyor uykusuz gözlerin düşünde aşk, başka ülkenin evreninde faili meçhul bir cinayet üç tarafı denizlere boğulan bir gemi gibi batıyoruz sen ve ben dokunduğumuzu yakmıyoruz ama dokundukları an yanıyoruz öyle cayır cayır değil, yavaş bir gün düşümü gibi yapışıyor alev dudaklarımıza çıplak kalan etimizi sıyırıyor, bacaklarımızdan yol alıyor aklımıza kanatları ateşe verilen sinek gibi bir çırpıda değil yangınımız kördüğüm kollarımız çözülüyor, bir veda sahnesi düşüyor göğümüzden usul usul eriyor saçlarımız, gözlerimiz kör ıssız kulaklarımızda sancısı kıyametin içimizden karanlığa köprüler kuruyoruz birlikte ayaklarımızın altından kayan denizlere doğru bir çakıl düşüyor kafesimizden, çılgın nehrin kollarında günahlarımız özgürlük doğuruyor anneler, mezar taşlarının alnında salınan yeni dünler kilidi kırık bir kapıyla aralanıyor cennet, toprak doyuruyor geceyi, şarap ırmağından dökülen yağmurlarla doğuruyor dünyayı yeniden haritama dökülse küller, adımdan bir parça kopsa hırçın bir rüzgâr ısırsa ellerimi isterim ki ayrılsın yollarımız seninle doğduğum günden ölümüme dikili gözlerin kopsa yerinden sen ve ben’den bir avuç toprak kalsa geriye rüyalarımda hiçlik, ensemde mariana çukuru esintisi duvarların ardında hapsolan dilimin bedeni kıvrılsa kıvrılsa kırıldığı yerden kanatlarım zehrini dökmüş bir yılan gibi, unuttuğum sesimle fısıldasam ölü cellatlara uçmak, yakın bir ihtimal artık kendimden… #şiir #şiirdinletisi #edebiyat #mehmetbayram #meltemterzioğlu #unuttuğumsesimlekesiyorumipleri