ทั้งๆที่เราไม่รู้จักกัน

[Verse 1] เดินผ่านกันในทุกๆ วัน สายตาคู่นั้นฉันจำได้ดี เธอคือคนโปรดที่ฉันแอบมองตรงนี้ ในมุมเดิมๆ ที่เธอไม่เคยสนใจ [Verse 2] ไม่เคยรู้ว่าเธอชอบอะไร ไม่เคยรู้ว่าเธอเป็นคนแบบไหน เป็นเพียงคนแปลกหน้าที่เดินสวนกันไป แต่ทำไมในใจ... กลับคิดไปไกลเหลือเกิน [Pre-Chorus] ก็รู้ว่าไม่มีสิทธิ์ และรู้ว่าผิดตั้งแต่เริ่มคิดละเมอ แต่พอวันนี้ ได้เห็นแววตาของเธอ กำลังส่งยิ้มให้ใครคนอื่นที่ไม่ใช่ฉัน... [Chorus] ทั้งๆ ที่เราไม่รู้จักกัน... แต่ทำไมเวลาเห็นเธอไปกับใคร! มันเหมือนมีมีดกรีดลงตรงกลางใจ แอบเจ็บจนร้องไห้คนเดียวลำพัง ทั้งๆ ที่เราไม่รู้จักกัน... ไม่เคยมีวันได้กุมมือเธอสักครั้ง แต่ความรู้สึกข้างในมันส่งเสียงดัง... ว่าฉันหวงเธอ ทั้งที่เราไม่รู้จักกัน [Verse 3] เธอหัวเราะให้เขาอย่างอบอุ่น เป็นมุมที่ฉันไม่เคยได้เห็น ความจริงข้อเดียวที่แสนเยือกเย็น คือฉันเป็นได้แค่ "คนนอกสายตา" [Bridge] อยากจะเดินเข้าไปทัก แต่ใจมันก็กลัว กลัวเธอจะมองว่าฉันเป็นใคร ทำได้แค่หึงในใจ... เจ็บเองงอนเองไปอย่างนั้น ในโลกความจริงของเรา... เราไม่เคยรู้จักกันเลย! [Chorus] ทั้งๆ ที่เราไม่รู้จักกัน... แต่ทำไมเวลาเห็นเธอไปกับใคร มันเหมือนมีมีดกรีดลงตรงกลางใจ แอบเจ็บจนร้องไห้คนเดียวลำพัง ทั้งๆ ที่เราไม่รู้จักกัน... ไม่เคยมีวันได้กุมมือเธอสักครั้ง แต่ความรู้สึกข้างในมันส่งเสียงดัง... ว่าฉันหวงเธอ ทั้งที่เราไม่รู้จักกัน [Outro] ก็คงต้องยอมรับความจริง... ว่าเธอเป็นของเขา ไม่ใช่ของฉัน แอบรัก แอบเจ็บ อยู่ในความฝัน ทั้งๆ ที่เรา... ไม่รู้จักกันเลย [End]