03 Maric-Απομάκρυνση

Μουσική: RP beats Ηχογράφηση-Μίξη-Mastering: JK-One στα Mixdown Studios, Βύρωνας, Αθήνα (Lyrics στην περιγραφή) Download Link: https://www.mediafire.com/#qhc2cbxnaeji8 Τα ευχαριστώ δεν μπορείς να τα δίνεις σε λίγες γραμμές , αλλά θα πρέπει να δίνονται με κάθε τρόπο. Ένα ευχαριστώ λοιπόν: στην παρέα-φαμίλια μου που τα ακούει και γουστάρει, στον Jason γιατί χωρίς αυτόν μουσικά δεν θα υπήρχε τίποτα και τους One Home που έχουν κάνει την Αθήνα σπίτι μου. Στον JK-One για τις ηχογραφήσεις, τη μίξη και το Mastering αλλά πάνω από όλα για το σεβασμό σε αυτό που κάναμε μαζί. Στους παραγωγούς που συνέβαλαν στο έπακρο (TunnA, RP, HH Solid) και τους K.Junior και Mogs για τη συμμετοχή. Στην Κατερίνα Μπισμπίκη για τα εξώφυλλα. Και τέλος σε έναν άνθρωπο που ήρθε πάλι στις 6 Οκτωβρίου σαν να μην έλειψε μια μέρα και έκανε σάρκα και οστά τη δεύτερη όψη. Καλή ακρόαση. Lyrics 1o Verse Έπεσα, σηκώθηκα στα μούτρα τους μπροστά όσες φορές κι αν χρειαστεί πιο δυνατά, πιο δυνατά ήπιαμε, βγάλαμε, δώσαμε, πήραμε το ζούμε και το ζήσαμε στα τέρματα γαμήθηκε φωνάξαμε ''ως πότε;'' δυνατά μα συνεχίστηκε στη γύρα τσατισμένος και σταράτα κατακτήθηκε χώρος σεβασμός στη γειτονιά κι ας μην τα βρήκαμε μας χτύπησαν χτυπήσαμε, πέσαμε κι ανεβήκαμε Ιδρώνω ματώνω χτυπάω παγώνω και βάζω μαχαίρι στην πλάτη πρόσημο μόνιμο Φάληρο τάλιρο ψάχνοντας να βρω αγάπη μέσα σε διάστημα χάλασμα κάλεσμα πάλεψα αποτυχημένα με βλέμμα στραμμένο μπροστά και πατά τα παιδιά κοιτάν απορημένα χάθηκαν βγήκανε μπήκανε μείνανε φύγανε πριν απ το τέρμα τέλος κι αρχή στη ζωή μα μισή κι είναι ολόκληρα απωθημένα νιώσε τη φάση, την άνοδο πτώση με δόση από το τετράδιο τσακάλια δαγκώνουνε χώνουν ειπώνουνε το σπίτι μας έμεινε άδειο Πέταλο πορείες μπάλες λίτες υποχείρια ρουφιάνος στο περίπτερο σε δίνει για τα αργύρια από το πάρκο στη Μαρτίου ως τον Εύοσμο πειστήρια μια λοξή ματιά μέσα στο τμήμα ή δικαστήρια χτυπάν μεσ' το κεφάλι μου της πόλης μου τα σήμαντρα η μπόχα του Σαββάτου και πιο κάτω η παλίρροια βόλτα απ' το λιμάνι για μια μπίρα στα μυστήρια Ικτίνου Ναυαρίνου και στο κούτρα εισιτήρια 2o Verse Σκατούπολη υγρασία μικροαστική παιδεία εθιστική όμως στα τέρματα τι φοβερή ειρωνεία το πράγμα αλλάζει δύσκολα το ξέραμε από πάντα να μένεις πάντα ντόμπρος δίχως ούτε μια καβάτζα είναι υπόθεση μεγάλη να μην κάνεις βήμα πίσω κι αν το κάνεις να γυρίσεις πιο σκληρός να σ' αγαπήσω καλύτερα γροθιά από μπροστά κι ας είναι άδικη παρά από πίσω μία μαχαιριά κι η μάχη άνιση Ήρεμη δύναμη πάντα υπενθύμιση κι η μουσική μου διακίνηση πίστωση χρόνου μέσα στο μυαλό μου και έτσι εκτονώνω την πίεση δίνω το μίσος χωρίς αν και ίσως στα ίσια ορμάω στην κόλαση δίνουμε πόρωση πόλωση χώσιμο μέσα στο Βύρωνα ακρόαση παλάτια κι όνειρα μέσα σου τράβηγμα λέγε τι θες να τελειώνω το μόνο που θέλω να φύγω από δω και να σβήσω για πάντα τον πόνο η άποψη αλλάζει στο βάθος και σκιάζει και μοιάζει για λίγο με φθόνο κρατάω ψηλά την τιμή μου και τη γειτονιά μου τ' αδέρφια μου μόνο Πρωί ένα κατακάθι για καφέ στο καυσαέριο κάτι να σε κρατάει σταθερό μεσ' το θεμέλιο όταν μοιάζουν όλα μαύρα δες το μαύρο αλλιώς στην τελική το μαύρο είναι που τραβάει όλο το φως και τελικώς στα σκοτάδια ίσως να' ναι κι οι καλοί γιατί στα φώτα όπως ξες παίζουν περίεργοι πολλοί, και δώσε βάση τα αδέρφια μου εκεί σε κάθε στάση ένα χτύπημα στην πλάτη όταν κάτι έχει χαλάσει καμιά βόλτα όποτε κάτσει, στα ήμια στη χάση ας φέξει κι είμαι έτοιμος ότι κι αν κατεβάσει δεν έχεις, έχω εγώ και μεγαλώσαμε στη φάση χειραψίες αληθινές όταν τα νεύρα έχουν σπάσει δεν είμαστε ιδιαίτεροι απλώς είμαστε περίεργοι μα έλα πιο κοντά και δεν θα χάσεις απονήρευτη το νου σου να έχεις πάντα μην αράζεις σαν ανέμελος κέρατα πολλά παιδιά που δε δείχνουνε έλεος καλύτερα στ' αυτιά σου μια μπάρα φασαρίας παρά άπνοια και ζέστη στα στενά της συνοικίας αναπνέουμε και ζούμε τη βγάζουμε όπως μπορούμε αν σου πούμε που χρωστάμε με τη μία θα μας βρούνε