Eğer Almanya'dan Emekli Olsaydın ?

Köln, 2008. Kırk dört yıldır her sabah bastığın mesai kartını son kez basıyorsun. Arkanda alkışlar, pastanın üstünde bir rakam: 44. Yan tezgahtaki Klaus sana sarılıyor: "Ohne dich ist die Halle leer." Sensiz bu salon boş. Altmış beş yaşındasın, emeklisin ve ilk kez kimse sana yarın kaçta gelmen gerektiğini söylemiyor. Ama bu hikaye 1964'te İstanbul'da, bir Alman doktorun önünde ağzını açmanla başladı. Göğsüne bir numara yazdılar. Annene "İki yıl, para biriktirip döneceğim" dedin. O iki yıl kırk dört yıl sürdü. Köyde her yaz bir kat çıktın, ama o evde kırk yılda toplam kırk gün yaşadın. Bu videoda Almanya'dan emekli olan bir misafir işçinin hikayesini anlatıyoruz: kırk dört yılın karşılığı 940 euroluk bir emekli maaşı, "Şimdi nerede yaşayacağız?" sorusu, Alanya ile Köln arasında altı ay orada altı ay burada geçen yıllar. Alanya'da "Almancı", Köln'de "Ausländer" olmak. Dernekte boş kalan çay bardakları, cenaze fonu ve bir gün sorulan o soru: "Sen nereye gömüleceksin?" Bölümler: 0:00 Kırk dört yıl sonra son kart 0:46 1964: İstanbul'dan Köln'e 1:27 Kırk dört yıl 2:16 Emeklilik mektubu 3:03 Şimdi nerede yaşayacağız? 4:10 Altı ay orada, altı ay burada 5:14 Dernekte 6:04 Zehra 6:46 Çifte vatandaşlık 7:44 İkisinden de Senin ailende Almanya'dan emekli olup ikiye bölünen biri var mı? Altı ay orada, altı ay burada? Yorumlara yaz. Abone olmayı da unutma. Bunun için kırk dört yıl beklemene gerek yok. Arka plan: Türkiye ile Almanya arasındaki işgücü anlaşması 1961'de imzalandı. Misafir işçilerin birçoğu emekli olduktan sonra yılın bir kısmını Türkiye'de, bir kısmını Almanya'da geçirdi. 2024'te yürürlüğe giren yeni vatandaşlık yasasıyla Almanya'da çifte vatandaşlık genel olarak mümkün hale geldi ve misafir işçi kuşağı için yazılı Almanca sınavı şartı kaldırıldı. Not: Bu video, Almanya'ya giden misafir işçilerin gerçek deneyimlerinden esinlenmiş kurgusal bir hikayedir. Hüsnü, Zehra, Okan, Leyla ve Klaus kurgusal karakterlerdir. #Almanya #Gurbetçi #emekli