🟣आंब्याच्या शेतात गेली आणि घडली धाकादायक घटना? Marathi story

बागेतील अनोखी जवळीक सह्याद्रीच्या पायथ्याशी वसलेलं एक छोटंसं गाव. गावाच्या बाहे र मोठी फळांची बाग होती. आंबे , पेरू आणि चिकूच्या झाडांनी भरलेली ती बाग गावात प्रसिद्ध होती. बागेचा मालक होता मा धवराव. वय साधारण चाळीसच् या आसपास. मेहनती, शांत स्व भावाचा आणि गावात सर्वांशी मिळून-मिसळून राहणारा माणूस. दरवर्षी फळांचा हंगाम सुरू झाला की बागेत मजुरांची लगबग सुरू व् हायची. सकाळपासून संध्याकाळप र्यंत कुणी फळं तोडायचं, कुणी टो पल्या भरायचं, तर कुणी ती बाजा रासाठी तयार करायचं. त्याच गावात सुनीता नावाची एक कष्टाळू महिला राहत होती. घरची परिस्थिती बेताची असल्यामुळे ती रोज मजुरीला जायची. पहाटे उठून घरची कामं उरकायची आणि मग डोक्यावर पदर घेत बागेत कामाला जायची. एके दिवशी सुनीता पहिल्यांदा मा धवरावांच्या बागेत कामाला आली. "मालक, आजपासून कामाला येऊ का?" तिने नम्रपणे विचारलं. माधवरावांनी तिच्याकडे पाहून हस त उत्तर दिलं, "हो, का नाही? तिथे बाकीच्या बायकांसोबत फळं तो डायला जा. काम नीट केलंस तर रोजचं काम मिळेल." "हो मालक." त्या दिवसापासून सुनीताचं बागेत काम सुरू झालं. सुनीता खूप मन लावून काम करा यची. उन्हाचा त्रास झाला तरी ती तक्रार करायची नाही. इतर मजूर थोडा वेळ विश्रांती घेत असताना ती आपलं काम पूर्ण करण्याचा प्रयत्न करायची. काही दिवसांतच माधवरावांच्या ल क्षात आलं की सुनीता इतरांपेक्षा जा स्त मेहनत करते. एकदा ते बागेची पाहणी करत अस ताना त्यांनी सुनीताला एकटीला फळं तोडताना पाहिलं. "सुनीता, एवढं काम एकटीच का क रतेस? थोडा आराम कर." ती हसत म्हणाली, "मालक, काम लवकर संपलं की घरीही लवकर जा ता येतं." माधवराव तिच्या उत्तराने प्रभावित झाले. हळूहळू दोघांमध्ये बोलणं वाढू लागलं. सुरुवातीला त्यांचं बोलणं फक्त कामापु रतं असायचं. "आज किती टोपल्या भरल्या?" "मालक, चार भरल्या." "छान. उद्या बाजाराची गाडी लवकर येणार आहे." "बरं." पण काही दिवसांनी या छोट्या-छोट्या संवादांमध्ये वैयक्तिक गोष्टीही येऊ लागल्या. एकदा दुपारी बाकीचे मजूर जेवायला गेले होते. सुनीता झाडाखाली बसून भाकरी खात होती. माधवराव तिथून जात होते. "जेवलीस का?" त्यांनी विचारलं. "हो मालक." "घरून डबा आणतेस?" "हो. साधाच असतो." माधवराव काही क्षण शांत राहिले. "मेहनत करणाऱ्या माणसाला साधा ड बा असला तरी तोच मोठा असतो," ते म्ह णाले. सुनीता त्यांच्या बोलण्यावर हसली. त्या दिवसानंतर त्यांच्यात एक वेगळाच संवाद तयार झाला. माधवरावांना सुनीताचं मन समजू लाग लं आणि सुनीतालाही माधवरावांचा ए कटेपणा जाणवू लागला. माधवरावांची पत्नी काही वर्षांपूर्वी आंब्याच्या शेतात गेली आंबे तोडायला, पण मालकाने तिचेच आंबे... नंतर काय घडलं? 🥭😮 गावातील या मनोरंजक कथेत एका महिला मजुराची आणि आंब्याच्या बागेच्या मालकाची भेट होते. आंबे तोडताना घडलेल्या एका अनपेक्षित प्रसंगामुळे गोष्टीला वेगळंच वळण मिळतं. पुढे नेमकं काय घडलं? हे जाणून घेण्यासाठी संपूर्ण कथा नक्की पाहा. ❤️ कथा आवडली तर Like 👍, Share ↗️ आणि Subscribe 🔔 करायला विसरू नका. ही कथा पूर्णपणे काल्पनिक असून मनोरंजनाच्या उद्देशाने तयार केलेली आहे. 🔥 Hashtags #मराठीकथा #मराठीस्टोरी #गावाकडचीकथा #आंब्याचीबाग #आंब्याच्याशेतात #मराठीकहाणी #गावातीलकथा #MarathiStory #MarathiKatha #VillageStory #MangoFarm #MarathiYouTube #मराठीकहाण्या #गावरानकथा