Перейти к содержимому

صد بادیهٔ درد | غزل وحشی بافقی | آهنگ غمگین فارسی

Cosmic Trip

0:00 / 0:00

صد بادیهٔ درد | غزل وحشی بافقی | آهنگ غمگین فارسی

67 просмотров · 7 дней назад
Cosmic Trip
10 подписчиков
67 просмотров · 7 дней назад
«صد بادیهٔ درد»، غزلی از وحشی بافقی با صدای نی، سنتور و کمانچه. آهنگ با هوش مصنوعی (Suno) ساخته شده و تصویر با کدنویسی و موشن‌گرافیک طراحی شده، هماهنگ با ضرب و فرکانس آهنگ. [Intro] [Instrumental: solo ney, soft santur] [Verse 1] دوستان! شرحِ پریشانیِ من، گوش کنید داستانِ غمِ پنهانیِ من، گوش کنید قصهٔ بی‌سر و سامانیِ من، گوش کنید گُفتِگویِ من و حیرانیِ من، گوش کنید [Verse 2] شَرحِ این آتشِ جان‌سوز، نگفتن تا کی؟ سوختم، سوختم، این راز، نَهُفتَن تا کی؟ روزگاری!!!! من و دل، ساکنِ کویی بودیم ساکنِ کویِ بُتِ عَربَده‌جویی بودیم [Pre-Chorus] عقل و دین باخته، دیوانهٔ رویی بودیم بستهٔ سلسلهٔ سِلسِلِ مویی بودیم [Chorus] مدتی، در رهِ عشقِ تو دویدیم، بس است راهِ صد بادیهٔ درد بریدیم، بس است قدم از راهِ طلب باز کشیدیم، بس است اول و آخرِ این مرحله دیدیم، بس است [Verse 3] اول آن کس که خریدار شُدَش، من بودم باعثِ گرمیِ بازار شُدَش، من بودم عشقِ من شد سببِ خوبی و رَعناییِ او داد!!! رسواییِ من، شُهرتِ زیباییِ او [Chorus] مدتی، در رهِ عشقِ تو دویدیم، بس است راهِ صد بادیهٔ درد بریدیم، بس است قدم از راهِ طلب باز کشیدیم، بس است اول و آخرِ این مرحله دیدیم، بس است [Instrumental Break] [Kamancheh solo with emotional tahrir] [Verse 4] تو مَپِندار که مِهر از دِلِ مَحزون نَرَود آتشِ عشق به جان افتد و بیرون نَرَوَد وین محبت به صد اَفسانه و اَفسون نرود چه گُمانِ غلط است این «بِرَوَد، چون نَرَوَد»؟ [Bridge] [Voice raw and cracking, strings rising] چاره این است و ندارم بِه از این رأیِ دگر که دهم جایِ دِگَر، دِل، به دِل‌آرایِ دگر چشمِ خود فرش کنم زیرِ کفِ پایِ دگر بر کفِ پایِ دگر، بوسه زنم جایِ دگر [Final Chorus] مدتی، در رهِ عشقِ تو دویدیم، بس است راهِ صد بادیهٔ درد بریدیم، بس است قدم از راهِ طلب باز کشیدیم، بس است اول و آخرِ این مرحله دیدیم، بس است [Outro] [Slow, soft, intimate, long tahrir] گر چه از خاطر وحشی، هوسِ رویِ تو رفت وَز دِلَش آرزویِ قامتِ دلجویِ تو رفت شد دِل‌آزُردِه و آزُردِ دِل از کویِ تو رفت با دلِ پُر گِلِه از ناخُشیِ خُویِ تو رفت حاشَ لِلّاه که وَفایِ تو فراموش کند سخنِ مصلحت‌آمیزِ کسان، گوش کند [End] [Fade out with solo ney] #آهنگ_فارسی #وحشی_بافقی #موسیقی_سنتی #شعر_فارسی #PersianMusic