เพลง ดาวดวงนั้น

เพลง "ดาวดวงนั้น" ในห้องที่เต็มไปด้วยแสงและผู้คน ฉันยังมองเห็นเธอคนเดียวเสมอ เหมือนดาวที่ส่องอยู่ท่ามกลางหมู่ดาว แต่สว่างกว่าใครในสายตาฉัน เธอหัวเราะ ทั้งห้องก็เงียบลง เธอเดินผ่าน ลมยังหยุดเพื่อมองเธอ ฉันยืนอยู่ตรงมุมที่ไม่มีใครเห็น แค่ได้มองเธอ...ก็พอแล้วจริงๆ ไม่ได้อยากครอบครองดวงดาว แค่อยากให้เธอส่องแสงต่อไป ฉันรู้ดีว่าฟ้ากับดิน...มันไกลแค่ไหน แต่ก็ยังแหงนมองเธออยู่ทุกคืน เธอคือแสงที่ฉันเอื้อมไม่ถึ~ง เป็นดาวที่สวยเกินกว่าจะครอบครอ~ง ฉันไม่ขออะไรมากไปกว่านี้ แค่ได้ยืนมองเธอจากตรงนี้...ก็พอแล้ว ต่อให้ฟ้าไกลแค่ไห~น ฉันก็ยังเลือกที่จะรักเธออยู่ดี เพราะบางความรัก...ไม่ต้องได้มาครอง แค่ได้รักเธอ...ก็งดงามพอแล้ว เธอเหมือนพระจันทร์ที่ลอยอยู่บนฟ้า ฉันเป็นแค่ทะเลที่สะท้อนเงาเธอมา ใกล้กันแค่ปลายตา ไกลกันเป็นหมื่นลี้ แต่ก็ยังยินดีที่ได้เห็นเธอทุกคืนแบบนี้ เธอคือบทกวีที่ฉันอ่านไม่จบสักที ทุกบรรทัดงดงามเกินกว่าปากจะบรรยาย ฉันเก็บเธอไว้ในที่ที่ไม่มีใครรู้ ในมุมเล็กๆ ของใจที่ไม่เคยบอกใคร ไม่ได้อยากเป็นเจ้าของแสงดาว แค่อยากเป็นคนที่ยังมองเห็นเธอ ถ้าความรักมีหลายรูปแบบ ขอเลือกแบบที่ไม่ทำให้เธอต้องลำบากใจ เธอคือแสงที่ฉันเอื้อมไม่ถึ~ง เป็นดาวที่สวยเกินกว่าจะครอบครอ~ง ฉันไม่ขออะไรมากไปกว่านี้ แค่ได้ยืนมองเธอจากตรงนี้...ก็พอแล้ว ต่อให้ฟ้าไกลแค่ไห~น ฉันก็ยังเลือกที่จะรักเธออยู่ดี เพราะบางความรัก...ไม่ต้องได้มาครอง แค่ได้รักเธอ...ก็งดงามพอแล้ว เธอคือแสง (เธอคือแสง...) ที่ฉันเอื้อมไม่ถึง (ไม่ถึง...ไม่ถึง...) บางทีการรักที่ดีที่สุด คือการไม่ทำให้อีกฝ่ายต้องรู้ ก็แค่ปล่อยให้เธอเป็นดาวดวงนั้นต่อไป ส่วนฉันขอเป็นท้องฟ้าที่คอยโอบเธอไว้ห่างๆ และฉันจะยังอยู่ตรงนี้~ มองเธอส่องแสงต่อไป...ตลอดไป~ เธอคือแสงที่ฉันเอื้อมไม่ถึ~ง เป็นดาวที่สวยเกินกว่าจะครอบครอ~ง ฉันไม่ขออะไรมากไปกว่านี้ แค่ได้ยืนมองเธอจากตรงนี้...ก็พอแล้ว แค่ได้รักเธอ... จากตรงนี้... ก็พอแล้วจริงๆ พอแล้ว...พอแล้ว...